Tölvan mín….í dag….er eins og:
Sem sagt…tölvan mín er að gefa upp öndina. Hún er á síðustu metrunum… Ég hef átt hana síðan í desember 2005, eftir innbrotið fræga í London. Hún er búin að fylgja mér í griljón ferðir á milli London og Íslands. Hún er búin að detta í gólfið hundrað sinnum, ég er búin að hella kaffi, djús, vatni, mjólk, smoothie o.fl. yfir hana, ég er búin að missa mat ofan á hana á hverjum degi (ég þríf það jafnóðum auðvitað). Tölvan er búin að fylgja mér á alla fundi vegna vinnunnar og hún er búin að vera mér ómissandi vegna CafeSigrun. Ég reiknaði lauslega að miðað við 4 tíma á dag sem kveikt er á henni að meðaltali (stundum er ég að vinna á tölvunni í vinnunni)…síðustu 5 árin, hefur verið kveikt á henni tæplega 8000 klukkustundir. Rafhlaðan endist enn í a.m.k. 2 tíma, skjárinn er sem nýr og algjörlega brilliant (meira að segja í dag), hátalararnir eru ok, geisladrifið er líka ok. En hún er orðin lúin. Verulega lúin og það er tími til kominn að ég fari að huga að því að hún fari á eftirlaun. Sem dæmi um hversu lúin hún er orðin:
Ég krossa fingur….og vona að tölvan haldist lifandi þangað til við flytjum út. Hver dagur sem hún er í lagi er sigur…..
Fyrir forvitna (nördana) er þetta HP Pavilion zv6000….algjörlega og fullkomlega ódrepandi. Ég þori ekki að lýsa spekkunum (tæknilegu smáatriðunum) því þeir sem þekkja til tölvumála myndi leggjast í gólfið í hláturskasti.
Yndislegur póstur
Ég er nefnilega í nákvæmlega sömu aðstöðu, er í stanslausum samningaviðræðum við mína því hún bara má ekki gefa upp öndina alveg strax og hver dagur er heldur betur sigur!