Samantekt fyrir June, 2009

Hollt í hádeginu…eða hvað?

Ég rakst á þessa umfjöllun í Daily Mail í morgun. Umræðuefnið er sem sé salöt og hversu „holl” sum þeirra eru. Það er trú flestra sem kaupa sér tilbúið salat að þau séu holl. Það er vegna þess að enginn segir þeim annað og fólk er gjarnt á að lesa ekki sjálft innihaldslýsingar (eitthvað sem á að mínu mati að vera kennt í grunnskólum). Flestir tengja Big Mac hamborgara á McDonalds við óhollustu (ætla ég rétt að vona) en fæstir tengja couscous salat eða pastasalat við óhollustu. Reyndin er sem sagt sú að tilbúin salöt í mörgum af helstu verslunum Bretlands innihalda meira af fitu (bæði heildarfitu og mettðri fitu), salti, sykri og hitaeiningum en hamborgarinn. Við erum að sjálfsögðu ekki að tala um ferskt grænmeti og salatblöð eingöngu með léttri jógúrtsósu og kannski hnetum (svona eins og þið finnið t.d. á vefnum mínum). Í f lestum af þessum salötum var majones, rjómi, feitur ostur og ýmislegt fleira.

Svona sem dæmi.

Í einum Big Mac hamborgara eru 24 gr af fitu (þar af 10 gr mettuð fita), 490 hitaeiningar og 2.1 gr salt. Þó skal tekið fram að máltíðin vegur 216 grömm.

Í rækjusalati frá Smedleys (sem er 300 grömm) eru 66.3 gr af fitu (þar af 5.4 gr mettuð fita), 855 hitaeiningar og 2.0 gr af salti (sjokkerandi!!!).

Annað dæmi er Pasta og tómatasalat með kjúklingi frá Marks & Spencer (hljómar nokkuð saklaust).  Salatið er 380 grömm en í því eru 46 gr af fitu (þar af 4.9 gr mettuð fita), 760 hitaeiningar og 2.4 gr af salti.

Ég skil ekki hvernig er hægt að útbúa pasta og tómatsalat með kjúklingi sem inniheldur 46 gr af fitu og 760 hitaeiningar!!!!

Salöt sem seld eru á samlokustöðum eru litlu skárri og það á við bæði Bretland og Ísland en báðar þjóðir hafa yndi af majonesi. Ég segi enn og aftur….gefum okkur tíma til að útbúa nesti heima hjá okkur til að taka með. Ef fólk hefur tíma til að horfa á sjónvarpið, hefur það tíma til að útbúa hollt og gott nesti. Með skipulögðum innkaupum er lítið mál að plana vikuna svolítið fram í tímann og ef maður gerir góðan skammt af kvöldmat, er auðvelt að taka afgang með í nestið daginn eftir. Maður sparar hellings pening og auðvitað óþarfa kíló!

Eitt að lokum…ég er EKKI að mæla með að fólk kaupi sér Big Mac í staðinn fyrir óholl salöt…bara svo það sé hafið yfir allan vafa…best er að sneiða hjá báðu og velja þriðja kostinn….þann holla.

Sumaruppskriftir 2009

Jæja nóg komið af röfli he he. Nú er nefnilega komið sumar og því ekki úr vegi að spýta út nokkrum sumarlegum uppskriftum! Elva vinkona mín gaf mér helling af rabbabara svo úr varð rabbabaramaraþon (prófið að láta útlendinga segja þetta orð he he) og afraksturinn sést m.a. hérna fyrir neðan. Það er t.d. rabbabara- og jarðarberjaís, rabbabaraíshristingur, rabbabara- og bananadrykkur o.fl. En það er ekki bara rabbabari á boðstólum heldur er ýmislegt fleira líka eins og salat, súkkulaðimús, íspinnar o.fl.

Einnig vil ég láta ykkur vita að ég er búin að opna Sumarflokkinn á CafeSigrun…

Vona að þið njótið vel….

Ástaraldins- og mangodrykkur

Súkkulaði- og bananamús

Rabbabara- og jarðarberjaís

Jarðarberja- og banana íspinnar

Einfalt salat með tahini salatsósu (dressingu)

Tortilla kökur (vefjur)

Rabbabara- og jarðarberjaíshristingur (sjeik)

Rabbabara- og bananadrykkur

Svo sammála….

Ég er svo innilega, innilega sammála Hrund varðandi skort á mannasiðum Íslendinga. Hversu OFT hef ég ekki lent í þessu og samt reyni ég að fara ekki í búðir þegar margir eru því ég er hreinlega troðin undir. Það er ALLTAF verið að keyra utan í mig, aftan á mig, framan á mig og ENGINN segir afsakið, alveg sama þó ég virkilega meiði mig og það sjáist alveg (t.d. þegar ég öskra ÁÁÁÁÁÁÁÁÁ, held um ökklana á mér og bölva eins og fullur sjóari). Fólk segir SAMT ekki “fyrirgefðu”, það horfir bara í aðra átt og strunsar í burtu.  Einu sinni, vorum við á leið heim frá London og í flugvélinni eftir að fólk var að týna sig saman var íslenskur maður sem opnaði farangurshólfið fyrir ofan sætin. Taska mannsins DATT ofan á höfuð Breta eins sem sat í sætinu. Í töskunni hefur líklega verið fartölva eða eitthvað annað sæmilega þungt því maður heyrði dynkinn. Íslendingurinn HÉLT enn þá í töskuna svo hann gat ekki bara þóst ekki eiga hana. Hvað gerðist? Bretinn strauk um höfuðið og óaði og æjaði en Íslendingurinn sneri sér undan með þóttasvip og labbaði út. Ég gapti og Jóhannes líka. Aðrir útlendingar sem sáu þetta áttu heldur ekki til orð en Íslendingunum var aaaaaaaaaalveg sama, voru líklega hvort sem er með hugann við að flýta sér í fríhöfnina.

Það þyrfti að senda Íslendinga á námskeið í kurteisi og mannasiðum.  Þeir eru líka afskaplega óforskammaðir þegar þeir eru að rífast í afgreiðslufólki. Bretar og fleiri þjóðir kunna að kvarta málefnalega (koma yfirleitt punktinum á framfæri, gerast ekki persónulegir og ásaka ekki fólkið á kassa um t.d. hátt verðlag sem er ekki þeim að kenna). Ég var í búð um daginn þar sem ég virkilega, virkilega skammaðist mín fyrir að tilheyra sömu þjóð og konan sem var að rífast í kassadömunni. Mikið ofboðslega var hún frek, leiðinleg og dónaleg. Kassadaman (sem var íslensk…sem gerist eiginlega aldrei) var nánast orðlaus. Þetta var meira að segja kona sem hefur verið framarlega í íslensku þjóðlífi, sérstaklega á undanförnum árum og það vita allir hver hún er…….Mig langaði að fara með gröfu yfir hana og setja bílinn hennar svo ofan í holu…..og þjappa vel he he.

Lánleysi

Ég hef verið að fylgjast með umræðu um námslán síðustu daga þ.e. að ekki eigi að hækka lánin til námsmanna. Ég er búin að vera að reyna að skilja þessa ákvörðun en það gengur illa. Við höfum reyndar aldrei tekið námslán (sem betur fer) því við höfum alltaf unnið mikið með skóla. Það sem ég skil ekki, er að lánin séu lægri en t.d. atvinnuleysisbætur. Það eru frekar slöpp skilaboð til þeirra sem eiga að byggja upp landið í framtíðnni. Nú veit ég að menntun er ekki allt því það er fullt, fullt af fólki sem ég þekki sem hefur ekki endilega mikla menntun en skilar miklu í skatta til þjóðfélagsins og hefur hærri tekjur en margir þeir sem eru hámenntaðir (og eru þar fyrir utan gáfaðri en margir þeir sem hafa gengið menntaveginn). Það er nú bara þannig að fólk er misjafnt og sumum hentar að ná sér í gráður og mörgum finnst skemmtilegt að vera í skóla á meðan aðrir geta ekki hugsað sér það.

Það er pínulítið eins og stjórnvöld hugsi.. “hey…það eru fávitar sem komu okkur hingað….því ættum við að þurfa á fleira fólki að halda með menntun fyrst hún hefur ekki skilað nokkur neinu (sjáið bara hvar við erum stödd)”? Æi ég veit ekki. Ég man bara hvernig var að vera í skóla og eiga varla fyrir mat (því peningurinn fór í skólagjöld, bækur, húsnæði  o.fl.). Matur var þá hlufallslega töluvert ódýrari en hann er í dag en samt þurfti maður að lifa mjög, mjög spart. Á meðan námslán standa í stað, hækkar allt, sérstaklega matur…hvernig á þetta að ganga upp hjá venjulegu fólki? Frábært að þurfa að taka yfirdráttarlán með sligandi vöxtum…eða þannig. Þetta er ekki skemmtilegur tími til að vera blankur og hann er síst skemmtilegri held ég ef manni er gert erfiðara fyrir með fólki við stjórnvölinn sem er skilningssljótt. Er ekki betra að láta fólk nýta tímann í skóla heldur en að hanga og gera ekki neitt? Menntun gæti skilað einhverju til lengri tíma en atvinnuleysi og bætur gera það varla, hvoru tveggja er þungur baggi á annars bugaðri þjóð. Fyrir utan það, námslán er eins og nafnið gefur til kynna lán en ekki gjöf…ég skil þess vegna ekki dæmið alveg. Námsmenn eiga mína samúð alla.

Í heilsubúðinni í hádeginu

Í hádeginu fór ég í heilsubúð hérna í miðbænum. Ég var svöng því ég hef ekki farið í búð síðan við komum heim frá London. Ég hef mig bara alls ekki í það. Það sem við eigum til í ísskápnum er lýsi og 2 egg og þannig er það búið að vera í viku. Við erum búin að vera að borða úr frystinum (sem er ágætt líka) en ég er að verða galin úr ávaxtaleysi svo ég þarf að fara í dag, ekki hægt að draga þetta lengur. Ástæðan fyrir því að ég er ekki búin að fara er að síðast þegar ég verslaði í matinn, var það í London. Úrvalið er engu líkt, vöruverð prýðilegt og ferskleikinn ótrúlegur. Einnig eru alltaf tilboð sem eru hagstæð fyrir alla, sérstaklega heimili. Það er ekki alveg þannig í matvörubúðum landsins þó að sumar búðir séu skárri en aðrar.

En já, aftur að heilsubúðinni. Ég var sem sé að reyna að finna mér eitthvað fyrir minna en 200 krónur (sem gekk ekki mjög vel). Það voru þarna inni nokkrir útlendingar sem voru að skoða eitt og annað og þau voru að tala um verðlagið þannig að ég fór að hlera. Þegar þau fóru að reikna verðið sögðu þau “no no no, this surely can’t be right?”…”there must be a mistake in pricing?”. Að lokum fóru þau út án þess að kaupa neitt því þeim ofbauð verðlagið. Það versta er, að tungumálið sem þau töluðu gaf til kynna að þau borguðu sennilega í Evrum sem þýðir að verðið er hagstætt “þannig séð” fyrir þau (miðað við okkur) en þeim fannst verðlagið samt fáránlegt. Þó svo að hefðu ætlað að borga í Zimbabwe dollurum þá væri það samt næstum því hagstæðara en að kaupa vörur miðað við íslensku krónuna. Ég sá einmitt litla krukku af kókosolíu á rúmar 1300 krónur. Helvítis fokking fokk.

Sjúkdómsgreining vs. uppeldi

Rakst á þessa áhugaverðu grein um mataræði ungra barna á vef BBC. Greinin fjallar sem sagt um hvort að börn geti raunverulega haft einhvers konar sjúkdóm/sjúkdómsgreiningu sem veldur því að þau vilja ekki borða annað en það sem þeim sýnist (kjúklinganagga, fiskistauta, kartöfluflögur, sælgæti) eða hvort að málið snúist um uppeldi og slæmar matarvenjur. Þetta er svo sem ekki flókið…í 99% tilvika má kenna uppeldi um því matur er afar sterkt vopn sem börn geta notað gegn foreldrunum. Þeir gefast að lokum upp, fara með barnið til læknis (sem finnur ekkert að) og  finnst betra að kenna einhvers konar sjúkdómsástandi um. Góð lesning.