Strákar og sushi

Við lögðum í ferðalag um síðustu helgi. Stefnan var sett á Hveravelli. Stefnan var líka sett á að halda sushiboð á Hveravöllum. Maður verður nefnilega stundum að fá svolítið brjálaðar hugmyndir til að hafa gaman af þessu lífi. Í stuttu máli tókst ekki markmiðið okkar en það skipti ekki öllu máli í frábærum félagsskap. Við lögðum af stað í góðu veðri úr 101 en stuttu áður hafði ég skoðað veðurspá og hún sagði 16 m/s, snjókoma og 5 stiga frost. Það var bara akkúrat það veður sem beið okkar. Það var þó ekki fyrr en við vorum komin frá Gullfossi og lögð af stað á hálendið sem að veðrið tók að versna. Rétt eftir afleggjarann að Fremstaveri (sem er skáli á hálendinu) var skollið á snælduvitlaust veður. Ég er hrikalega bílhrædd og held alltaf að bíllinn sé alveg að fara út af eða velta (þó hann sé kyrr á bílastæði) en var nokkuð róleg því a) við komumst ekki svo mikið áfram og b) í hópnum voru a.m.k. 3 meðlimir í Flugbjörgunarsveitinni. Ég fór reyndar að hugsa eftir á að einn meðlimurinn var nýliði (þó ég myndi auðvitað treysta þér Ingi minn ) og annar meðlimur (kona) sem var farþegi í stærsta jeppanum þurfti að fá sér bjór til að róa taugarnar.

Veðrið var þannig að ég gat ekki opnað hurðina áveðursmegin þó ég legðist á hana af öllum þunga. Það var eins og bílnum væri lagt upp við vegg og ég væri að reyna að opna hurðina. Þegar út var komið þurfti ég að hafa mig alla við þannig að ég fyki ekki út í buskann. Skyggnið var það slæmt að fólk þurfti að labba á undan bílunum því enginn sá votta fyrir veg. Ég var í bjartsýniskasti með myndavél á lofti en skyggnið var um 15 cm. Það var sem sagt KOLbrjálað veður. Kuldinn var líka gríðarlegur og þegar út var komið lenti snjórinn á andlitinu sem var virkilega sársaukafullt. Það fennti inn um öll göt og snjórinn fraus jafnharðan á öllu því sem stóð út fyrir. Við festum bílana marg oft þó við værum á ágætlega búnum bílum en þessi stóru dekk sukku bara ofan í snjóinn og jafnóðum fennti í hjólförin. Það hjálpar kannski ekki að við kunnum lítið á bílinn okkar og þegar ljós blikka í mælaborði eru teknar upp handbækur. Ég er ekki klárari en svo að eftir að hafa skoðað bækling vegna aðvörunarljóss í mælaborðinu áttaði ég mig á því eftir 10 mínútur að ég var að skoða handbók um geislaspilarann….

Karlmenn eru furðulegar skepnur. Þeim finnst gaman að labba í sköflum. Þeim finnst gaman að ýta bílum og hleypa lofti úr dekkjum, spá í hjólför og hindranir. Þeim finnst gaman að moka snjó og toga bíla með öðrum bílum. Þeim finnst gaman að gera þetta allt í kolbrjáluðu veðri. Þeir koma skælbrosandi inn í bíl, fenntir í kaf með klakadröngla á nefinu. “Vá þetta er gaman” segja þeir eins og þeir séu að leika sér með Lego bíla.

Á tímabili hélt ég að við þyrftum að halda sushiboðið í bílunum, við náðum þó að losa alla bíla fyrir rest og komast í hlýtt skjól. Sushiveislan tókst frábærlega og Jóhannes galdraði í lokin fram espressovél öllum til mikillar gleði. Allir fóru saddir og sælir að sofa, sumir ekki fyrr en 6.30 um morguninn og a.m.k. einn dó sushidauða. Sushiát hjá okkur er í þremur stigum. Stig 1: Sviti og svolítið þröngur buxnastrengur. Stig 2: Svimi, sushi-offituastmi og efstu tölur annað hvort sprungnar eða óhnepptar. Stig 3: Allt að framantöldu og að lokum 99% meðvitundarleysi í sófa þ.e. svokallaður “sushidauði”.

Mér SKAL takast að halda sushiboð á Hveravöllum þó ég þurfi að leigja mér þyrlu til að komast þangað (það væri aldeilis skemmtilegt… en svolítið 2007 samt)…við ákváðum þó að fara frekar aftur þegar minni snjór væri, það væri kannski skynsamlegast.

Ég lærði á þessu að strákar eru alltaf strákar eða eins og einhver sagði….þeir þurfa bara dýrari leikföng með aldrinum

Viltu segja eitthvað?

hæ mig langar að vita hvar var sushiveislan haldin??
þið eruð rugluð að fara í svona veðurspá !!!!!!!! kv. m.

Ji hvað þetta hljómar samt sem áður allt eitthvað svo skemmtileg,,,