Samantekt fyrir November, 2008

Ódýra uppskrift vikunnar #4: Kjúklingabaunasúpa

Kjúklingabaunasúpa

Hollustueiginleikar: Kjúklingabaunir innihalda trefjar sem geta lækkað kólesterólið (eins og flestar baunir reyndar). Trefjarík fæða stuðlar líka að því blóðsykurinn haldist jafn. Kjúklingabaunir innihalda einnig járn og Manganese er mikilvægt fyrir ensímin sem við notum til orkuframleiðslu og er einnig mikilvægt fyrir varnir líkamans þ.e. í formi andoxunarefna. Kjúklingabaunir eru sérlega góðar fyrir grænmetisætur vegna járnsins sem og próteinsins sem þær innihalda. Kjúklingabaunir innihalda einnig fólinsýrur sem eru sérlega mikilvægar fyrir vöxt fóstra hjá ófrískum konum. Fólinsýrur eru einnig góðar fyrir húðina sem og framleiðslu á rauðum blóðkornum. Fólinsýrur eru einnig mikilvægar fyrir heilbrigðar taugar og geta hindrað hrörnun í heila eins og t.d. Alzheimers. Ef þið eruð þreytt, pirruð, þung í lund, gleymin, sofið illa, þreytt í vöðvum þá er líklega að ykkur vanti fólinsýrur eða eruð orðin leið á kreppunni…annað hvort he he. Blaðlaukur og hvítlaukur eru hollir fyrir okkur líka, innihalda t.d. C vítamín, andoxunarefni, trefjar o.fl…..

Kjúklingabaunasúpa er alveg hræðilega ódýr og góð súpa og frábær bæði fyrir þá sem vilja einfaldan kvöldmat og t.d. námsmenn sem vilja eitthvað hollt, seðjandi og sérlega ódýrt. upplagt er að baka brauð með súpunni. Það er hagkvæmast að kaupa kjúklingabaunir í poka og leggja í bleyti í 24 tíma en annars má kaupa í dós. Yfirleitt eru kjúklingabaunir ekki með neinum viðbættum aukaefnum (meira að segja þessar ódýrustu í dós) en geta innihaldið svolítið salt.

Fyrir 2

• 2 blaðlaukar, skornir í helming, (á lengdina), skolaðir og saxaðir smátt
• 1 dós ósaltaðar, niðursoðnar kjúklingabaunir (þyngd u.þ.b. 400 gr með vatninu, hellið vatninu af)
• 2-3 stórir hvítlauksgeirar
• 1-2 gerlausir grænmetisteningar t.d. frá Rapunzel
• 600-800 ml sjóðandi vatn (magn fer eftir því hvað maður vill hafa hana þykka, mér finnst hún betri frekar þunn)
• 1 stór lúka nýrifinn parmesanostur, ég nota Vegetarian útgáfu en má nota bara venjulegan parmesanost (má sleppa, mér finnst hún líka rosa góð án parmesan)
• 1 msk kókosfeiti
• Smávegis svartur pipar
• Smávegis salt (Himalaya eða sjávarsalt)

Aðferð:

1. Blaðlaukurinn er steiktur við lágan hita í kókosfeiti eða ólífuolíu ásamt hvítlauknum og hálfum grænmetisteningi þangað til hann er orðinn mjúkur.
2. Til að losa hýðið af kjúklingabaunum er gott að leggja þær í smástund í vatn og nudda þær varlega með fingrunum. Við það losnar hýðið og flýtur á yfirborðið. Það þarf ekki að gera þetta en er samt mjög gott, súpan verður betri svoleiðis. Ekki hugsa mikið um notaðar augnlinsur meðan þið gerið þetta, maður gæti misst matarlystina ha ha!
3. Baununum bætt út í og þær hitaðar með í nokkrar mínútur.
4. U.þ.b. 1/3 af grænmitissoðinu (þ.e. teningurinn og 1/3 af vatninu) bætt við og leyft að malla í pottinum í 15 mín.
5. Þetta er maukað í matvinnsluvél eða með töfrasprota, gott að skilja smá eftir til að bíta í þ.e. mauka ekki í klessu.
6. Bætið restinni af vatninu við og leyfið þessu að malla að suðupunkti.
7. Saltið og piprið. Það má alveg setja slatta af pipar.
8. Bætið parmesanostinum við, það má líka alveg bera hann fram í sér skál.

• Það má vel nota 4-5 vorlauka í stað blaðlauksins. Notið allan vorlaukinn nema hvíta endann, hann á að skera af. Saxið svo blöðin fínt.
• Það er ógurlega gott að nota sveppi í súpuna, helst ferska Shitake sveppi. Saxið 4 sveppi og steikið þá með lauknum.
• Gott er að bera súpuna fram með nýbökuðu brauði. Einnig má rista spelt- eða heilhveitipítubrauð og brjóta svo í bita til að dýfa ofan í (athugið að pítubrauð inniheldur ger).

Ugandíski námsmaðurinn sendir bréf

Ég fékk ótrúlega sætt bréf frá E, ugandíska námsmanninum í dag. Hann var að þakka okkur fyrir tækifærið sem honum er veitt og var í leiðinni að senda okkur alls herjar blessun. Hann gerir þetta öðru hvoru og mér þykir ótrúlega vænt um, sérstaklega af því allt er svo skítt eitthvað hér á landi. Hann veit auðvitað ekki að ég trúi hvorki á stokka, steina, álfa né guðlegar verur en það skiptir engu máli því það er hugurinn sem gildir og mér þykir vænt um þennan góða hug. Annars er ótrúlegt hvað bloggfærslan fræga er búin að fara víða. Hún lenti í tölvupósthólfi mömmu í vikunni og var búið að breyta enn þá meiru en í þeim færslum sem ég hef séð ÚT UM ALLAN BÆ. Hvergi var vitnað í höfund. Þetta er algjörlega óþolandi auðvitað og ég er bálreið. Hann E (námsmaðurinn í Uganda) er hins vegar alveg utan við þetta allt saman og heldur áfram að stunda námið sitt algjörlega laus við að þurfa að hrista hausinn yfir ástandinu.

Það var vesen að koma peningunum til hans því peningurinn þurfti að fara í gegnum Svan bróður minn frá Englandi. Það var alveg á mörkunum að hann gæti hafið önnina því hann á engin persónuskilríki (hvorki vegabréf né ökuskírteini) svo erfitt var fyrir hann að nálgast peningana í bankanum. Í rauninni er drengurinn ekki til í þjóðfélaginu nema að því leyti að hann stundar nú nám og er á skrá þar. Ef hann getur stofnað fyrirtæki og fengið lán þá eru honum allir vegir færir og námið mun hjálpa til.  Það hófst þó að lokum að nálgast aurinn því mágur hans sótti peningana (og ég fékk annað blessunarbréf frá honum…og reyndar systur E líka). Ég var dauðstressuð um að peningurinn yrði hafður af stráknum því um var að ræða árslaun í góðu starfi (en ekki há upphæð á okkar mælikvarða).

Námsmaðurinn ætti að útskrifast eftir þessa önn og vonandi getur hann opnað hárgreiðslustofu, það væri aldeilis fínt fyrir hann, mömmu hans, systur og bræður. Ég ætla samt að láta hann fara annað hvort á tölvunámskeið eða enskunámskeið að hárgreiðslunáminu loknu. Ætli tölvunámskeiðið sé ekki sniðugra…hmmm… Ég læt ykkur vita um námsframvindu…kannski hefur hann bætt sig í Efnafræði hárlenginga en þar fékk hann jú C+ (ekki A eins og kom fram í nokkrum tölvupóstum…ég meina…hver nennir að standa í að breyta svoleiðis smáatriðum?). Fólk á bágt. Ef einhver sem les þetta blogg ákveður að stela skrifum mínum….EKKI breyta orðalagi og EKKI senda innihald bloggs eitt né neitt án þess að getið sé höfundar!!! Mig grunar þó að það hafi ekki verið reglulegir notendur CafeSigrun sem stóðu í þessu…þeir myndu aldrei gera svona lagað

Slitgigt og sílikon

Þegar ég var að teygja eftir ræktina einhvern morguninn í síðustu viku horfði ég yfir salinn og mér var litið á sjónvarpsskjá. Þar var einhver unglingurinn með hrokkið hár, í támjóum skám og í of þröngum fötum að sveifla gítar á meðan hann söng í hljóðnemann sem hann hefði hæglega getað falið sig á bak við. Það rann allt í einu upp fyrir mér að ég ætti aldrei framar eftir að verða efnileg í neinu. Svona eins og þegar maður er yngri og efnilegur í hinu og þessu. Nei þeir dagar eru taldir og eins gott að játa sig sigraðan. Ég verð aldrei efnileg í gítarleik (þegar ég prófa loksins að spila) eða sem söngkona eða á hjólabretti (ekki það að ég ætli að fara að stunda það). Ég viðraði þessar áhyggjur mínar við Jóhannes sem sagði lítið hjálplegur „en Sigrún…þú getur verið efnileg í bocchia“….

Ég var hjá kjálkalækni í gær. Hún (yndisleg kona) skoðaði mig í 1,5 tíma. Ég er eitt versta tilfelli sem hún hefur séð af læstum kjálka á hennar langa ferli. Ég hef ekki nennt að vera að væla um þetta á blogginu því ég er einungis að pirra aðra með því að vorkenna sjálfri mér. Eða svo er ég sannfærð um. Mér leiðist nefnilega sjúkrasögur en í staðinn fyrir að vera með þreytta kreppusögu þá segi ég sjúkrasögu í staðinn (svo sem enginn munur á kúk og skít). Ég er búin að vera meira og minna læst í kjálkunum í heilt ár. Síðast þegar ég losnaði og fór Í LIÐ var ég stödd á flugvellinum í Nairobi og var laus í 2 daga. Það var í byrjun mars 2008. Þar áður var ég búin að vera læst saman í 6 mánuði svo samtals eru þetta rúmlega 12 mánuðir þar sem ég get ekki opnað munninn almennilega. Þetta er ekki skemmtilegt því þessu fylgja margir ókostir eins og t.d. þeir að ég borða banana í u.þ.b. 80 munnbitum. Ég verð uppgefin á því að borða epli í litlum bitum (sem samt eru skornir niður). Ég verð að kæfa alla geispa. Það er óbærilega sárt að hnerra. Ég þarf að skera allan mat í litla bita. Ég vil helst borða súpur. Ég þreytist á því að tala. Það tekur mig dágóða stund að opna munninn á morgnana til að borða og oft fer maturinn út fyrir og niður á bolinn minn því ég var of sein að opna og misreikna mig því illa. Ég verð líka að bíða svona 20 mínútur þangað til bragð- og lyktarskyn hrekkur í gang. Ég verð þvoglumælt ef ég hef talað mikið nema ég vandi mig mjög og í kulda skilst ekkert sem ég segi…er svona eins og myndband sem er orðið slitið, hljóðin teygð. Vöðvarnir eru svo aumir að það er eins og sé verið að stinga nálum í kinnarnar í hvert skipti sem ég borða. Þetta eru auðvitað ekki þau lífsgæði sem maður ætti að búa við. Þið getið rétt ímyndað ykkur ef t.d. olnboginn væri búinn að vera fastur í sömu stöðu í 12 mánuði og við erum að tala um eitt öflugasta bein líkamans…kjálkann!!! Svo hugsar maður með sér í kreppunni að þetta sé barasta ágætt því maður borðar jú minna he he. Ágætt sparnaðarráð að kjálkabrotna fyrir 16 árum.

En ég nenni ekki að borða banana í 80 munnbitum og nenni ekki að vera alltaf illt. Ég fór því til kjálkalæknis sem mælt var með við mig (hinn sagðist ekki geta gert neitt fyrir mig og ég þyrfti ekki að hafa neinar áhyggjur þó ég gæti ekki borðað almennilega. Sem ég hefði nú ekki verið sátt við að heyra ef ég væri yfir kjörþyngd! En undir kjörþyngd er kannski öllu alvarlegra). Það að ég þurfi ekki að hafa áhyggjur er ekkert svar og engin lausn svo ég ákvað að fá second oppinion. Eins og áður sagði spurði hún mig spjörunum úr, mældi mig alla með reglustiku, hlustaði kjálkana, lét mig tyggja, potaði í mig og gerði alls kyns kúnstir. Ég svaraði öllum spurningunum játandi hvað varðar einkenni og verki. Niðurstaðan sagði hún (ég áttaði mig á því þegar ég svaraði öllu játandi) að væri slitgigt í kjálkunum báðum megin. Hún sýndi mér myndir til útskýringar og ég sá það greinilega. Sem útskýrir nístandi sársaukann í kulda, stífni á morgnana, verki við álag o.fl. Ég hefði svo sem getað sagt mér þetta sjálf. Slitgigt er ekkert alvarleg þannig séð og 7 af hverjum 10 eru með slitgigt þegar þeir eldast..sumir finna ekki fyrir henni, hún pirrar aðra og getur hamlað sumum (eins og mér í að borða og hreyfa munninn). Slitgigt getur komið á marga staði líkamans eins og t.d. hné en þá er bara að létta sig o.s.frv. alltaf lausn til við öllu. Læknirinn mælti með gigtarlyfi. Ég tek helst aldrei inn lyf og trúi því að hreyfing og rétt mataræði geti læknað næstum því allt (eða verið fyrirbyggjandi) svo ég ætla frekar að prófa sjúkraþjálfun, nudd, nálastungur, liðaktín og halda áfram að taka inn lýsi, hitameðferð með lampa og eitthvað meira. Vonandi gerir það verkina bærilegri. Ég hef allavega ekki of miklar áhyggjur því ég er orðin vön því að geta bara opnað munninn 2-3 cm. Þetta er þreytandi og sárt en ekkert sem drepur mig. Það stefndi í skurðaðgerð en læknirinn er efins um að það lagi eitthvað því álagið yrði allt of mikið á kjálkann sem er búinn að þola ómannlega raun síðasta árið (never mind me). Við ætlum a.m.k. að prófa þetta. Mér finnst aldrei leiðinlegt þegar mér er sagt að passa að mér verði ekki kalt (ég hlýði því möglunarlaust) og eitt af því sem er mikilvægt er að klæða sig vel um höfuðið enda er ég alltaf, alltaf, alltaf með trefil og/eða húfu ef kalt er í veðri.

Ég sagði einmitt við Jóhannes í gær að við þyrftum að flytja til heitari landa….ég þyrfti að fara Suður í hitann í ellinni því í þá átt muni allir útstæðir líkamspartar leita hvort eð er he he………Ég hef sterkan grun um að eftir öll mín beinbrot verði ég orðin gatslitin um 40 ára og farin að hökta eins og gamall bíll…ég er að reyna að sannfæra sjálfa mig um að við verðum að flytja til Afríku af heilsufarsástæðum….fá bara vottorð hjá lækni og flytja út. Það þætti mér gott „lyf“ og myndi bæta andlegt ástand í leiðinni (eftir þetta leiðinda krepputímabil). Eftir að hafa rakið raunir mínar við Jóhannes yfir kaffibollanum í gærkvöldi sagði ég Jóhannesi í óbeinu framhaldi (skipti úr einu yfir í annað eins og ég geri oft) að mig langaði í sílikon í jólagjöf…. og mér fannst hreint ekki sniðugt hvað hann var lengi að fatta að ég væri að tala um sílikonvörur fyrir eldhúsið.

Ódýra uppskrift vikunnar #3: Einfaldur grænmetisréttur í ofni

Einfaldur grænmetisréttur í ofni

Hollustueiginleikar: Þessi réttur er léttur, próteinríkur og hentar afskaplega vel sem létt “taka til í ísskápnum” máltíð. Eggin innihalda prótein, aminósýrur, B, A og D vítamín og 2 tegundir af carotenoids sem eru góð fyrir sjónina (lutein og zeaxanthin). Talið er að aminósýrurnar í eggjunum veiti unglingsstúlkum vörn gegn brjóstakrabbameini síðar um ævina…Paprikur innihalda andoxunarefni, C vítamín og A og D vítamín en öll hjálpa þau til við að sporna gegn myndun krabbameinsfruma ásamt því að stuðla að heilbrigðu hjarta og æðakerfi. Einnig innihalda rauðar paprikur sérstaklega mikið af andoxunarefnum og hafa þessi sömu efni og egg sem eru góð fyrir sjónina okkar. Paprikur innihalda almennt meira af C vítamínum en appelsínur! Eins og þið munið frá síðustu uppskrift eru maískorn afar holl fyrir okkur Þau eru stútfull af B vítamínum og m.a. fólinsýrum. B5 vítamínin í þeim eiga að hjálpa til við að eyða streitu en einnig eru B1 og B3 vítamín til staðar, allt gott fyrir frumur og orkuna sem við þurfum á að halda. Maískorn eru einnig trefjarík og hjálpa því til við að sporna gegn krabbameini í ristli. Einnig eiga maískorn að lækka of háan blóðþrýsting. Guli liturinn í maískornum er carotenoid sem þýðir að það er andoxunarefni og á að hjálpa til við að sporna gegn brjósta- og lungnakrabbameini. Einnig er þetta andoxunarefni gott fyrir augun og sjónina. Blaðlaukur inniheldur einnig andoxunarefni og trefjar.

Fyrir 2-3

Innihald:

• 85 gr pastarör eða skrúfur úr spelti
• 1 blaðlaukur, skorinn í þunnar sneiðar (miðjan notuð þ.e. hvíti endinn og blöðin ekki notuð)
• 85 gr frosnar, grænar baunir
• 85 gr frosin maískorn (má nota úr dós)
• 1 rauð paprika, fræhreinsuð og skorin í sneiðar eða bita
• 1 egg
• 2 eggjahvítur
• 20 ml sojamjólk (einnig má nota hrísmjólk, möndlumjólk eða undanrennu)
• 60 gr magur ostur (einnig má nota sojaost)
• 2 msk parmesan ostur (má sleppa)
• 1 gerlaus grænmetisteningur
• Svartur pipar eftir smekk
• Smá klípa steinselja (þurrkuð)
• Smá klípa salt (Himalaya eða sjávarsalt)
• 1/2 tsk kókosfeiti

Aðferð:

1. Hitið ofninn í 180°C.
2. Smyrjið eldfast mót (sem tekur rúmlega 1 lítra) með kókosfeiti (dýfið eldhúspappír ofan í kókosfeiti og nuddið eldfasta mótið að innan).
3. Setjið grænmetisteninginn í pott með sjóðandi vatni og leysið hann upp.
4. Sjóðið paprikuna, maískorn, maísbaunir og blaðlauk í 5 mínútur.
5. Bætið pastanu út í pottinn með grænmetinu og sjóðið í 5-7 mínútur eða þangað til næstum því tilbúið.
6. Sigtið vökvann frá (þurfið ekki að nota hann meira). Setjið pastablönduna í stóra skál.
7. Hrærið saman undanrennu, eggi og eggjahvítunum, helmingnum af ostinum í lítilli skál.
8. Kryddið eftir smekk.
9. Hellið eggjablöndunni út í pastablönduna og blandið vel saman.
10. Hellið blöndunni allri í eldfasta mótið.
11. Dreifið afganginum af ostinum yfir réttinn.
12. Hitið í 20 mínútur.

One Pot Wonder

Það hefur tvisvar sinnum komið fyrir á ævinni að ég hef misskilið sjálfa mig alveg svaðalega (kannski hefur það gerst oftar en ég veit þá ekki um það)….. Þetta eru svona andartök sem maður rifjar upp aftur og aftur í forundran. Annað skiptið var þegar ég var í framhaldsskóla og var að skila af mér verkefni. Verkefnið átti að vera um bók sem við lásum. Við áttum að túlka söguna út frá okkur sjálfum. Ég á mjög auðvelt að með að lifa mig inn í frásagnir fólks, sérstaklega í bókum. Þetta tímabil rennur þó svolítið í móðu hjá mér því ég var mjög upptekin. Ég átti hesthús (með yngri bróður mínum) sem ég rak sjálf og hesta sem kostaði mikið, átti bíl, var í vinnu, líkamsrækt, í skóla sem ég borgaði sjálf og auðvitað á fullu í hestunum. Sumir dagar byrjuðu 4 á morgnana í vinnu og enduðu á miðnætti með heimalærdómi. Ég þarf víst ekki að taka fram hversu þreytt ég var og er held ég enn því þetta var allt of mikið.

Ég er mjög samviskusöm og af því að einu sinni var ég alltaf með slæmt mígreni hef ég alltaf haft “mígrenisfyrirvara” á öllu sem ég geri. Ef ég á að skila af mér verkefni á miðvikudegi, klára ég það á þriðjudegi og á einn dag til vara. Með mikið breyttu mataræði, hreyfingu og reglulegum svefni hvarf mígrenið en ég hef samt alltaf fyrirvarann á enn þann dag í dag enda er bara um góð vinnubrögð að ræða. Ég skila aldrei neinu af mér á síðustu stundu nema ef eitthvað alvarlegt kemur upp á. Það átti einmitt við um þetta verkefni sem ég gerði. Það gekk allt á afturfótunum þessa viku sem ég var að skila af mér verkefninu, einhver hestanna var veikur, mikið af prófum, þreyta og vöðvabólga og mígreni að gera út af við mig o.s.frv. Ég settist kvöldið áður en ég átti að skila verkefninu og byrjaði. Ég mundi bókina vel og fannst hún góð. Ég lokaði augunum og hugsaði augnablik um þær aðstæður sem söguhetjurnar voru í. Ég skrifaði sleitulaust í nokkra klukkutíma og fór svo að sofa. Ég las ekki einu sinni verkefnið yfir og ákvað að hér eftir myndi ég setja mér viku “mígrenisfyrirvara”…. (sem reyndar var of erfitt í framkvæmd). Mér fannst frammistaðan ekki góð því ég lagði akkúrat ekkert á mig.

Daginn eftir átti ég að lesa upp fyrir framan bekkinn það sem ég hafði skrifað. Af því að ég er sérlega ófélagslynd þekkti ég ekki neinn í bekknum voðalega mikið. Enda átti ég ekki mínútu aflögu fyrir félagslíf. Ég fór því upp fyrir framan bekkinn með semingi og var með hálflokuð augun vegna þreytu og úrill eins og alltaf á morgnana (hefur ekki breyst). Ég byrjaði að lesa og las í a.m.k. 20 mínútur. Eftir lesturinn var dauðaþögn og allir voru að horfa á mig. ALLIR og án þess að segja eitt orð. Ég gleymi því aldrei að ég heyrði mjúkt strokleður detta í gólfið frammi á gangi. Ég vissi að þetta var strokleður því ég þekkti hljóðið vel. SJITT hugsaði ég…Djöfull hef ég klúðrað þessu….og ég varð vandræðaleg. En viðbrögð kennarans voru akkúrat á hinn veginn og eftir smá stund braust fram mikið lófaklapp…..ég settist furðu lostin við borðið mitt og skildi ekki neitt í neinu…höfðu þau ekki hlustað á fyrirlesturinn? Hvað var ég a misskilja hérna? Voru þau að gera grín að mér? Einkunnin sagði mér síðar að svo var ekki. Það sem kennarinn hafði skrifað á verkefnablaðið var eitthvað sem ég á eftir að geyma til æviloka. Ein af furðulegustu upplifunum ævi minnar. Ég hef aldrei átt erfitt með að skrifa og skrifa yfirleitt of mikið en of lítið (eins og þið hafið eflaust tekið eftir) þó magn sé ekki sama og gæði he he en þetta kom mér samt algjörlega á óvart.

Seinna skiptið var nú kannski ekki svona ýkt. Það var fyrr í vetur að Jóhannes sendi mér slóð að uppskriftasamkeppni fyrir útivistarfólk. Ég átti uppskriftir sem ég hef oft notað á fjöllum tilbúnar á vefnum mínum svo ég ákvað að henda þeim inn í keppnina…einmitt með hálfum hug því Jóhannes sagði að í öllum keppnum á þessari síðu væri gríðarleg þátttaka. Ég var búin að steingleyma að hafa tekið þátt. Síðasta sunnudag var ég að skoða tölvupóst í símanum mínum…einmitt á fjöllum og sá þá að ég var vinningshafi í Alpkit One Pot Wonder samkeppninni.…Áskorunin fólst í því að elda 3 rétti með einum potti…(ekki alla í einu auðvitað) sem er nú ekki mikið mál enda hef ég oft gert það sjálf í gönguferðum á fjöllum. Þeir sem þekkja mig vita að ég snerti aldrei keyptan útilegumat því hann er í flestum tilvikum ekki mikið hollari en pakkningarnar utan af honum…. Í þessa samkeppni þurfti ég að skila forrétti, aðalrétti og eftirrétti. Ég varð auðvitað voðalega glöð að vinna…alltaf gaman að vinna eitthvað og fá viðurkenningu fyrir vinnu sína og svo hlýt ég líka pottasett fyrir útivist að launum. Á myndunum sjást þessir gaurar vera að elda matinn minn á fjöllum sem er ferlega fyndið.

Viðbrögðin hafa samt verið ótrúlega fyndin því þau komu flest frá karlmönnum sem þóttu þetta alveg stórkostlegt afrek (bæði innlendir og erlendir vinir mínir sem hafa ekki endilega mikið velt fyrir sér matargerð áður og finnst matur bara vera bensín). Fyndnust fannst mér samt viðbrögð eiginmannsins en Jóhannes var að springa úr monti (og er enn)….fannst þetta virkilega kúl og alveg stórkostlegt. Þetta “kúl” er alveg að fara fram hjá mér en fyrir þá sem þekkja þessa vefsíðu segja að hún sé svona vefsíða fyrir útivistarnörda nr. 1,2 og 3. Ég hef sjálf aldrei fyrr skoðað hana. Þar sem Jóhannes er útivistarnörd og er eiginlega með áráttu finnst honum þessi verðlaun eins og að fá óskarsverðlaunin..eða Nóbelsverðlaunin (liggur við)….Jóhannes skoðar allt um það sem er að gerast í bransanum, veit upp á hár hvað allir bakpokar frá öllum merkjum heita, hvaða eiginleikar hver einasti regnjakki hefur frá öllum merkjum, hvaða skór fengu hæstu einkunn í prófunum, hvaða pottur er léttastur en samt bestur….o.s.frv….Það er fátt sem hann veit ekki um útivist og þá aðallega græjur og er eins og gangandi uppflettirit. Þannig er það með marga í kringum hann.

Matur skiptir yfirleitt miklu máli á ferðalögum og þó ekki sé um að ræða veislu þá þurfa allir næringu. Eftir að hópur með Jóhannesi kom niður af Kilimanjaro eitt sinn spurði ég þau hvernig hefði verið “…Stórkostlegur matur” sögðu þau hvert á fætur öðru…”Ok…..en hvernig var útsýnið.. og að standa á hæsta frístandandi fjalli í heimi?” “Æðislegt…en maturinn var frábær” svöruðu þau og ég var orðlaus. Innfæddir kokkar eru ótrúlega snjallir við að galdra fram góðar veislur úr engu og hetja ferðarinnar var kokkurinn Joseph!

Þetta var nú langur inngangur að því að segja að ég vann uppskriftasamkeppni…mér dettur helst í hug að þeir hjá Alpkit hafi vorkennt Íslendingi og ákveðið að pottasett kæmi sér vel í örbirgðinni sem hér á að ríkja. Jóhannes er hins vegar sannfærður um hæfileika mína á fjöllum og hann svo sem hefur fengið að smakka á öllum uppskriftunum og fullyrðir að ég sé vel að sigrinum komin. 100 voru í undanúrslitum og á að gefa út uppskriftabók skilst mér. Ég er bara ánægð með að vera “kúl” í augum Jóhannesar sem nú kallar mig “Sigrúnu One Pot Wonder Woman”.

Jólaflokkurinn opnaður

Eftir mikinn þrýsting æstra aðdáenda (eða aðallega frá Elvu vinkonu) er ég búin að opna hinn árlega Jólaflokk CafeSigrun. Flokkurinn verður opinn til 6. janúar 2009. Uppskriftir hafa bæst við á síðustu mánuðum en einnig mun ég senda ykkur nýjar jólauppskriftir 1. desember næstkomandi!

Strákar og sushi

Við lögðum í ferðalag um síðustu helgi. Stefnan var sett á Hveravelli. Stefnan var líka sett á að halda sushiboð á Hveravöllum. Maður verður nefnilega stundum að fá svolítið brjálaðar hugmyndir til að hafa gaman af þessu lífi. Í stuttu máli tókst ekki markmiðið okkar en það skipti ekki öllu máli í frábærum félagsskap. Við lögðum af stað í góðu veðri úr 101 en stuttu áður hafði ég skoðað veðurspá og hún sagði 16 m/s, snjókoma og 5 stiga frost. Það var bara akkúrat það veður sem beið okkar. Það var þó ekki fyrr en við vorum komin frá Gullfossi og lögð af stað á hálendið sem að veðrið tók að versna. Rétt eftir afleggjarann að Fremstaveri (sem er skáli á hálendinu) var skollið á snælduvitlaust veður. Ég er hrikalega bílhrædd og held alltaf að bíllinn sé alveg að fara út af eða velta (þó hann sé kyrr á bílastæði) en var nokkuð róleg því a) við komumst ekki svo mikið áfram og b) í hópnum voru a.m.k. 3 meðlimir í Flugbjörgunarsveitinni. Ég fór reyndar að hugsa eftir á að einn meðlimurinn var nýliði (þó ég myndi auðvitað treysta þér Ingi minn ) og annar meðlimur (kona) sem var farþegi í stærsta jeppanum þurfti að fá sér bjór til að róa taugarnar.

Veðrið var þannig að ég gat ekki opnað hurðina áveðursmegin þó ég legðist á hana af öllum þunga. Það var eins og bílnum væri lagt upp við vegg og ég væri að reyna að opna hurðina. Þegar út var komið þurfti ég að hafa mig alla við þannig að ég fyki ekki út í buskann. Skyggnið var það slæmt að fólk þurfti að labba á undan bílunum því enginn sá votta fyrir veg. Ég var í bjartsýniskasti með myndavél á lofti en skyggnið var um 15 cm. Það var sem sagt KOLbrjálað veður. Kuldinn var líka gríðarlegur og þegar út var komið lenti snjórinn á andlitinu sem var virkilega sársaukafullt. Það fennti inn um öll göt og snjórinn fraus jafnharðan á öllu því sem stóð út fyrir. Við festum bílana marg oft þó við værum á ágætlega búnum bílum en þessi stóru dekk sukku bara ofan í snjóinn og jafnóðum fennti í hjólförin. Það hjálpar kannski ekki að við kunnum lítið á bílinn okkar og þegar ljós blikka í mælaborði eru teknar upp handbækur. Ég er ekki klárari en svo að eftir að hafa skoðað bækling vegna aðvörunarljóss í mælaborðinu áttaði ég mig á því eftir 10 mínútur að ég var að skoða handbók um geislaspilarann….

Karlmenn eru furðulegar skepnur. Þeim finnst gaman að labba í sköflum. Þeim finnst gaman að ýta bílum og hleypa lofti úr dekkjum, spá í hjólför og hindranir. Þeim finnst gaman að moka snjó og toga bíla með öðrum bílum. Þeim finnst gaman að gera þetta allt í kolbrjáluðu veðri. Þeir koma skælbrosandi inn í bíl, fenntir í kaf með klakadröngla á nefinu. “Vá þetta er gaman” segja þeir eins og þeir séu að leika sér með Lego bíla.

Á tímabili hélt ég að við þyrftum að halda sushiboðið í bílunum, við náðum þó að losa alla bíla fyrir rest og komast í hlýtt skjól. Sushiveislan tókst frábærlega og Jóhannes galdraði í lokin fram espressovél öllum til mikillar gleði. Allir fóru saddir og sælir að sofa, sumir ekki fyrr en 6.30 um morguninn og a.m.k. einn dó sushidauða. Sushiát hjá okkur er í þremur stigum. Stig 1: Sviti og svolítið þröngur buxnastrengur. Stig 2: Svimi, sushi-offituastmi og efstu tölur annað hvort sprungnar eða óhnepptar. Stig 3: Allt að framantöldu og að lokum 99% meðvitundarleysi í sófa þ.e. svokallaður “sushidauði”.

Mér SKAL takast að halda sushiboð á Hveravöllum þó ég þurfi að leigja mér þyrlu til að komast þangað (það væri aldeilis skemmtilegt… en svolítið 2007 samt)…við ákváðum þó að fara frekar aftur þegar minni snjór væri, það væri kannski skynsamlegast.

Ég lærði á þessu að strákar eru alltaf strákar eða eins og einhver sagði….þeir þurfa bara dýrari leikföng með aldrinum

Ódýra uppskrift vikunnar #2: Eggjadropa- og maískornasúpa

Eggjadropa og maískornasúpa

Hollustueiginleikar:Þessi súpa er bæði létt og fljótleg. Eggjahvítur eru auðvitað mjög próteinríkar og góðar fyrir eiginlega alla held ég bara en sérstaklega fyrir þá sem eru í líkamsrækt eða að byggja upp vöðva. Svo eru maískorn alveg ótrúlega holl þó þau fái yfirleitt litla athygli. Þau eru stútfull af B vítamínum og m.a. fólinsýrum. B5 vítamínin í þeim eiga að hjálpa til við að eyða streitu en einnig eru B1 og B3 vítamín til staðar, allt gott fyrir frumur og orkuna sem við þurfum á að halda. Maískorn eru einnig trefjarík og hjálpa því til við að sporna gegn krabbameini í ristli. Einnig eiga maískorn að lækka of háan blóðþrýsting. Guli liturinn í maískornum er carotenoid sem þýðir að það er andoxunarefni og á að hjálpa til við að sporna gegn brjósta- og lungnakrabbameini. Einnig er þetta andoxunarefni gott fyrir augun og sjónina. Sem sagt holl súpa en um leið afskaplega ódýr og auðveld. Þessa súpu gerði ég afskaplega oft þegar ég var í námi og það má bæta fleiru út í hana til að gera matarmeiri t.d. krabbakjöti, grænum baunum (ég er ekki að tala um Ora baunir), rauða papriku (kjúklingakjöt ef þið borðið svoleiðis), rækjur og fleira. Bætið við soði/vatni ef þið notið meira af öðru hráefni.

Fyrir 2-3

Innihald:

• 250 gr maískorn (án viðbætts sykurs)
• 2 eggjahvítur
• 1 tsk sesamolía (má sleppa)
• 1,5 stórir gerlausir grænmetisteningar frá Rapunzel
• 6 dl sjóðandi vatn
• 2 msk maísmjöl (þ.e. sósujafnari. Má líka nota arrowroot)
• 1 msk tamarisósa (eða soyasósa) til að bragðbæta ef þarf
• 1 tsk agavesíróp

Aðferð:

1. Hrærið eggjahvítuna vel.
2. Blandið maísmjöl saman við 1-2 msk af vatni hrærið mjög vel þangað til kekkirnir eru horfnir.
3. Hellið sjóðandi vatni yfir grænmetisteningana (í potti).
4. Hleypið suðunni upp og blanda maískornunum saman við.
5. Setjið agavesírópið út í.
6. Látið malla (ekki sjóða) í 15 mínútur, ekki með lokinu á.
7. Blandið eggjahvítunum saman við maísmjölsblönduna og hrærið vel.
8. Hellið eggjahvítu/maísmjölsblöndunni út í, í lítilli, en stöðugri bunu og hrærið í súpunni allan tímann (án þess að sjóði í súpunni). Eggjadroparnir þykkna og verða að mjóum, hvítum ræmum. Gætið þess að ekki sjóði í súpunni.
9. Setjið sesamolíuna útí.
10. Smakkið til með tamarisósunni, ekki víst að þurfi.

Jólatrésdilemma

Ég er búin að vera að velta fyrir mér jólatrjám síðustu vikum. Eins og mjög margir á þessum árstíma (eða aðeins síðar). Ég fæ alltaf svolítið kvíðakast yfir jólatrjám. Ég nefnilega lendi alltaf í sömu tilvistarkreppunni ár eftir ár. Það er nefnilega þetta með að vera með eða á móti alvöru grenitrjám (eða öðrum jólatrjám). Einu sinni var ég alveg á móti lifandi jólatrjám og var gráti nær við tilhugsunina um að fella þau þar sem þau stóðu í skóginum (svona eins og Phoebe í Friends var þegar Joey var að selja jólatrén). Löngu seinna þegar ég var búin að skoða málið betur komst ég að því að það þyrfti að grisja skóga til að leyfa hinum trjánum að vaxa betur. Það leist mér ágætlega á…svona eins og að gefa jólatrjánum þeirra hinstu ósk (aftur svo ég vitni í Friends.. “Fulfilling their Christmas Destiny”). Vera ljósum og skrauti klædd og láta dást að sér í nokkrar vikur. Það er svo ekki verstu örlög sem hægt er að hugsa sér.

Svo fór ég að hugsa með mér að það væri ekki sniðugt að flytja inn jólatré því þannig væru þau jú mjög óumhverfisvæn. Svo það yrðu að vera innlend tré. Sem er auðvitað gott mál. Ég fór þá að hugsa hvort að það væri ekki smá prinsipp mál hjá mér að fella ekki tré til þess eins að hafa það í stofunni og horfa á það deyja. Það samrýmist ekki alveg mínum gildum ef ég hugsa um það. Og ég er þá komin í hring og enda á því að hugsa um gervijólatré….tré sem er alltaf eins ár eftir ár. Góð fjárfesting og þannig séð umhverfisvæn. Við nánari athugun þó ekki mjög umhverfisvæn því þau eru jú framleidd úr plasti og plast inniheldur yfirleitt olíu og efni sem brotna illa niður í náttúrunni. En þá er hægt að enduvinna þau og málið leyst..eða er það ekki?

Svona held ég áfram að tala við sjálfa mig í kollinum….og er komin í marga hringi og með höfuverk.

Niðurstaðan er sem sagt sú að við höfum aldrei átt venjulegt jólatré öll þessi ár sem við höfum búið saman.

Fyrstu 5 árin í búskap áttum við 15 cm hátt jólatré sem var úr plasti og okkur var gefið. Það er enn þá í góðum gír og við notum það stundum.

Næstu 6 ár eftir það vorum við á eilífu flakki og bjuggum í London og héldum jól á Íslandi. Það tók því eiginlega aldrei að setja upp tré.

Mér datt aldrei í hug að næsta jólatré myndum við finna í Tanzaníu. Á leið okkar um Zanzibar september 2007 rákumst við á 160 cm langa útskorna spýtu. Við drösluðum henni frá Afríku til London og frá London til Íslands. Spýtan er 100-150 ára gömul hið minnsta og eins og ég hef áður sagt er hún notuð þar í landi til að loka tvær hurðar sem leggjast saman í miðjuna. Hurðar eru friðaðar á Zanzibar en ekki þegar þær eru svona í bútum eins og þessi.

Eftir mikið hugarangur síðustu jól um hvort við ættum að kaupa jólatré (og ég búin að rökræða við sjálfa mig meira en hollt er fyrir fólk sem er almennt með geðið í lagi) ákváðum við að skreyta spýtuna með hvítum ljósum. Spýtan var því jólatréð okkar og verður aftur í ár. Hún stendur í stofunni og hefur eflaust aldrei ímyndað sér að hún ætti eftir að enda sem jólatré á Íslandi….en maður veit aldrei sína ævina fyrr en öll er!

Ódýra uppskrift vikunnar #1: Túnfiskpastaréttur

Túnfiskspastaréttur

Fyrir 2-3

Hollustueiginleikar:

Tómatar eru fullir af C vítamíni sem og A (mikilvægt fyrir húðina okkar og nætursjón) og K vítamínum (mikilvægt gegn beinþynningu). Einnig innihalda tómatar E vítamín (mikilvægt fyrir húðina) og zinc. Þeir innihalda einnig hið sterka andoxunarefni lycopene sem hafa stóru hlutverki að gegna við að sporna gegn myndun krabbameinsfruma. Zinc er sérlega mikilvægt fyrir frjósemi, sérstaklega karlmanna. Niðursoðnir tómatar eru bæði hollir og ódýrir (sérstaklega ef þeir eru lífrænt ræktaðir) og eru almennt hollari heldur en ferskir tómatar (vissuð þið það?). Túnfiskur inniheldur omega 3 fitusýrur sem eru nauðsynlegar fyrir okkur en ekki auðvelt að fá úr fæðu. Reyndar er það ferskur túnfiskur sem inniheldur meira af fitusýrunum en niðursoðinn. Einnig er túnfiskur próteinríkur og fitusnauður. Speltið er svo mun hollara en hvíta hveitið því það er unnið á allt annan hátt en venjulegt hveiti og er ekki sprautað með þeim eiturefnum sem hveitið þarf, inniheldur fleiri vítamín og er próteinríkara. Ólífur innihalda nokkuð af járni og eru auðvitað góðar fyrir hjartað og æðarkerfið því þær innihalda jú einómettaðar fitusýrur. Hvítlaukur er líka dæmalaust hollur fyrir okkur (hefur hreinsandi eiginleika og B6 og C vítamín að auki).

Innihald:

• 400 gr túnfiskur í vatni. Ég nota þann sem er frá Euro Shopper því hann er Dolphin Friendly. Hellið vatninu af
• 200 gr spelt penne pasta (lítil rör) eða skrúfur. Einnig má nota heilhveitirör
• 400 ml krukka af pastasósu (með tómötum sem aðaluppistöðu, sveppum, lauk og hvítlauk. Aðalatriðið er að hún sé fitusnauð og að sé ekki sykur í henni og að engin skrýtin aukaefni séu í henni eins og MSG (Monosodium Glutamate eða einhver E-600 efni). Kaupið helst lífrænt framleiddar sósur.
• 400 gr tómatar, vel þroskaðir, saxaðir, (má nota 400 gr dós af söxuðum niðursoðnum tómötum)
• 2 msk tómatmauk (pureé)
• 3 sveppir sneiddir fínt
• 1/2-1 dl svartar ólífur í sneiðum
• 2 hvítlauksgeirar, pressaðir eða saxaðir (má sleppa ef hvítlaukur er í sósunni)
• 1 msk svartur pipar
• 1 tsk salt (Himalaya eða sjávarsalt) (má sleppa ef salt er í túnfiskinum)
• 1 tsk kókosfeiti

Aðferð:

1. Byrjið á því að sjóða pastað samkvæmt leiðbeiningum utan á pakka.
2. Látið renna af pastanu, kælið undir kaldri bunu í nokkrar sekúndur og geymið.
3. Hitið smá kókosfeiti og vatn í stórum potti og hitið sveppina og ólífurnar.
4. Kryddið með salti og smá pipar.
5. Hellið sósunni saman við og hitið þangað til hún er orðin vel heit.
6. Bætið túnfisknum út í og hrærið varlega þannig að séu enn þá bitar í túnfisknum þ.e. passið að sundurtæta ekki túnfiskinn.
7. Bætið pastanu saman við og hitið vel.
8. Berið fram með ferskum parmesanosti og kannski Ólífubrauði með pestó og parmesan eða Snittubrauði.

Annað:

• Að sjálfsögðu er hægt að nota sína eigin pastasósu ef maður hefur nægan tíma. Aðaluppistaðan ætti að vera niðursoðnir tómatar, tómatpurée, laukur, hvítlaukur, basil og sveppir og jafnvel kúrbítur (enska: courgette, zucchini).
• Það er upplagt að gera svolítið magn í einu, borða daginn eftir í kvöldmat og taka með sér í nestið líka því rétturinn er líka góður kaldur.

Hvað eigum við að gera næst?

Jæja þá er óhollustusamkeppnin búin og mér finnst eitthvað svo tómlegt að hafa ekkert á sunnudögum að ég ákvað að taka upp á nýjung. Ég ætla að kynna eina uppskrift í hverri viku. Uppskriftin á sem sagt að vera ódýr, holl og vonandi bragðgóð. Ég mun segja ykkur hvers vegna innihaldið í uppskriftinn er gott fyrir ykkur (vítamín o.fl.) og kannski eitthvað fleira varðandi hráefnið eða samsetningu. Ykkur er svo velkomið að kommenta á uppskriftina, koma með ykkar hugmyndir og tillögur ef þið hafið prófað uppskriftina áður o.s.frv. Ég ætla að bjóða upp á þessa nýjung næstu 10 vikurnar…(hver veit…kannski verður kreppan liðin hjá hmmmmm)

Flýgur fiskisagan!

Ja hérna hér. Sigrún Þöll benti mér á að nýlega hefði verið viðtal við Björgvin Halldórs og Kristján Jóhannsson á stöð 2 þar sem verið var að ræða um ástand þjóðmála. Hefði verið skemmtilegra ef vitnað hefði verið í “höfund” og ef farið hefði verið rétt með staðreyndir en so be it.. Byrjar c.a. 5 mínútur inn í viðtalið.

Leiðrétting (af gefnu tilefni)!

Ég er í frekar óvenjulegri stöðu akkúrat núna. Þannig er mál með vexti að á Netinu hefur gengið tölvupóstur manna á milli með færslunni sem ég skrifaði um daginn hér á vefinn. Ég hef verið að heyra af þessari færslu í kringum mig og það er ekkert nema gott og blessað um það að segja og bara gaman að færslan hafi vakið athygli. Ég hins vegar fékk tölvupóst í dag frá Jóhannesi sem honum hafði verið sendur….og í tölvupóstinum var færslan mín og henni hafði verið breytt. Það er vitnað í mig og vefinn minn sem er fínt nema orðalaginu í sjálfri færslunni hefur verið breytt, ýmsum orðum bætt við, sum orð tekin út…ég hefði haldið að annað hvort væri færslan nógu góð til að standa sjálf…eða ekki?

Ég vil taka tvennt SKÝRT fram.

1. Í minni færslu tala ég ekki um ákveðinn þjóðfélagshóp heldur tala ég um útlendinga almennt. Ég myndi aldrei setja alla útlendinga undir einn hatt. Ekki alveg minn stíll.
2. Ég minntist aldrei á Gordon Brown og hefði aldrei notað það orðalag sem notað er í því samhengi. Ekki alveg minn stíll.

Ef þið fáið þennan póst í hendurnar, hafið þá bara í huga að upphafleg færsla er ekki alveg eins, og ég hvet ykkur til að bera saman eða a.m.k. muna eftir því að það sem gengur í tölvupóstinum er ekki 100% orðrétt frá mér. Kannski 95% en ekki 100%.

Bara svo þetta sé á hreinu!

Nýjar vetraruppskriftir og nýr flokkur: Vetur

Ég var að setja inn nýjar vetraruppskrift inn á vefinn og má þar m.a. finna fiskibollur, baunasúpu, franskar kartöflur (hollar auðvitað) o.fl. Einnig setti ég inn uppskrift af fyrsta kexinu fyrir smáfólkið. Svo af því allir eru að kafna úr þunglyndi þessa dagana setti ég inn eina gleðiköku þ.e. pecan-cashewsúkkulaðiköku. Hún kallast gleðikaka því hún er svo góð að brúnin á fólki lyftist alltaf við að borða hana! Einnig var ég að opna flokkinn Vetur þar sem ég safnaði saman þeim uppskriftum sem henta vel yfir vetrartímann. Flokkurinn verður opinn fram á vor.

En hér eru nýju vetraruppskriftirnar, frá vinstri: Bakaður byggréttur með spínati, hvítlauk og sveppum, Dhal (baunasúpa) með graskeri og kókosmjólk, Einfaldur grænmetisréttur í ofni, Fiskibollur, Franskar kartöflur, Fyrsta kexið, Nemendanasl, Pecankaka með súkkulaði,- og cashewmauksfyllingu

Vinningshafi Óhollustusamkeppni notenda CafeSigrun

Myoplex Lite: Chocolate Peanut Butter Crisp!!!

Þessi vara á ekki að vera með heilsuvörunum eins og maður sér iðulega að er reyndin. Það er algjörlega verið að plata neytendur að mínu mati. Fyrir mörgum, mörgum árum síðan notaði ég þessar vörur því ég kunni ekki að lesa á innihaldslýsingar. Ég skildi ekki hvers vegna ég fékk illt í magann eftir að hafa borðað þetta. Maginn fór beinlínis á hvolf. Ef ég skoða innihaldið…skil ég það vel. Þetta er eins og að lesa kafla í efnafræðibók…. Sumir eru kannski ekki eins viðkvæmir í maganum en minn fór hreinlega í verkfall. Myoplex Lite hlýtur þann vafasama heiður að lenda í 1. sæti yfir óhollustu vöruna sem notendur CafeSigrun sendu inn í þessa keppni. Það var mikil samkeppni á milli súkkulaðistykkisins og Ananas-mangobitanna en Myoplex hlýtur titilinn…sérstaklega af því neytendur kaupa það með góðri samvisku…..enda eitthvað sem fæst í heilsudeildinni!

Hér kemur innihaldslýsingin fyrir Myoplex Lite aftur:

Innihaldslýsing:
Myo-Lean™ prótínblanda (einangrað mjólkurprótín, jónaskipt mysuprótín, kalsíum kaseinat, einangrað sojaprótín), kornsíróp með hátt hlutfall innihald frúktósa, fjölliða glúkósi, sykur, blönduð pálmakjarna olía, kornsíróp með hátt innihald frúktósa, náttúruleg og tilbúin bragðefni, þurrkuð epli, fitusnauð mjólk, maltitol síróp, vítamín- og steinefnablanda (kalsíumfosfat, magnesíum oxíð, kalíumfosfat, kalíumsítrat, kalíumklóríð, askorbínsýra, alfa tocopherýl, járn-orthofosfat, níasínamíð, kalsíum pantothenat, sinkoxíð, koparglúkonat, krómsítrat, pýrídoxín hýdróklóríð, ríbóflavín, þíamín mónónítrat, vítamín-A palmítat, fólínsýra, bíótín, kalíumjoð, vítamín-D3 og vítamín B12), epladuft, eplasýra, sellulósagel, maltódextrín, fitusnautt jógúrtduft (ræktuð mysa og fitusnauð mjólk), þrúgusykur, títandíoxíð bætt fyrir lit, sojalesitín og guarlím.

Glúteinlaust: Nei (maltilol getur innihaldið glútein)
Mjólkurlaust: Nei
Hnetulaust: Nei

Næringargildi í einu stykki (sem er 56 gr):
Orka (kcal): 190
Protein: 15 gr
Kolvetni: 27 gr
Þar af sykur: 16 gr
Þar af trefjar: 4-8 gr
Fita: 4,6 gr
Þar af mettuð fita: 3,5 gr
Þar af einómettuð: ekki tekið fram
Þar af fjölómettuð: ekki tekið fram
Transfita: 0,5 gr (ekki tekið fram en er alveg örugglega eitthvað þar sem notuð er pálmolía og ekki tekið fram hvort hún er hert eða ekki)

Óhollustueinkunn: 0,5 (10 er hollast)

Ég þakka þátttökuna og drengilega og oft tvísýna keppni ….Þetta er búið að vera skemmtilegt (a.m.k. fyrir mig) og vonandi hafið þið notendur góðir haft gagn og gaman af.