Samantekt fyrir October, 2008

Kreppublogg

Ég er búin að byrja 100 sinnum á bloggi en er voðalega andlaus…ég lofaði nefnilega sjálfri mér að blogga ekki um fjármál né ástandið í þjóðfélaginu. Komst svo að því að það er voða lítið annað sem fólk talar um. Það væri því asnalegt t.d. að blogga bara um banana og blóm á meðan allir hafa áhyggjur af peningum. Svo þetta verður kreppublogg.

Ég ætla að taka svo djúpt í árina að þegar þessu öllu linnir og Ísland marar ekki lengur í hálfu kafi, þá öðlast þjóðin skilning á öðrum gildum en ríktu á þessum góðærisárum. Við vorum nefnilega, sem þjóð orðin svolítið firrt. Við erum að fá að kenna á því eftir að þeir sem ráða hér á landi fengu að leika lausum hala….með þessum afleiðingum. Ég geri mér ekki enn þá grein fyrir hverjum er um að kenna en líklega eru hér margir sem koma við sögu. Ég er virkilega ósátt við að búa í landi þar sem laun fólks lækka en aðföng eins og matur og nauðsynjar hækka. Það er eitthvað VERULEGA mikið að í svoleiðis þjóðfélagi. Við erum eins og litlir maurar sem verið er að trampa á….áfram höldum við samt og þrælum fyrir yfirmaurana.

Við Jóhannes tókum reyndar ekki að neinu leyti þátt í þessu brjálæði sem var í gangi og erum því ekki að súpa seyðið núna….Ég er ekki að meina fólk sem er að missa vinnuna…því það getur engu ráðið um aðstæður þegar svo er. Ég er að meina þetta með að kaupa stærra sjónvarp, dýrari bíl, flottari sófa, stærra húsnæði o.s.frv.  Þegar maður “þarf” það ekki. “Þörf” er svo aftur eitthvað sem er erfitt að skilgreina fyrir hvern og einn enda svolítið huglægt.

Þegar við fluttum heim frá London fyrir 1,5 ári síðan fór ég fljótlega að dauðskammast mín fyrir að “endurfjármagna ekki eitthvað”. Það voru allir að því og allir að spyrja okkur hvenær við ætluðum að “endurfjármagna”….t.d. gætum við tekið baðherbergið okkar í gegn. Hmmm…við skoðuðum málið og söfnuðum fyrir nýjum sturtuhaus og blöndunartækjum frá Húsasmiðjunni, máluðum klefann, keyptum sturtuhengi og létum það duga. Það skal duga þangað til við höfum safnað fyrir nýju baðherbergi. Sófinn okkar er líka ljótur og gamall (höfum átt hann síðan við keyptum fyrstu íbúðina okkar og keyptum hann þá notaðan)…Ég ætla ekki að segja ykkur hversu oft við höfum afsakað ljóta sófann okkar. Valið stendur nefnilega alltaf á milli þess að leggja fyrir ferðalagi, baðherbergi eða nýjum sófa. Ferðalagið verður alltaf ofan á….Þegar ég sit í ljóta sófanum skoða ég gjarnan myndir úr síðustu ferð (Rwanda, Uganda, Kenya og Tanzanía, Górillur, flúðasigling, safarí). Ég stend þ.a.l. yfirleitt alsæl upp úr sófanum.

Við gætum alveg átt stærra húsnæði en þurfum ekki. Við gætum átt flottari sófa en þurfum ekki. Við gætum átt sjónvarp en þurfum ekki. Við gætum hent öllu út úr baðherberginu en þurfum ekki. Þurfum það ekkert meira núna en fyrir 1,5 ári síðan þegar við vorum hvað mest púkó yfir að vera ekki með ble ble sturtuhaus frá einhverju ble ble merki. Fólki er þó í sjálfsvald sett hvort það eyðir peningum í þetta dót og allt í besta lagi ef það telur sig þurfa og hefur efni á því, hið besta mál. Það er hins vegar nóg fyrir okkur að komi heitt vatn úr okkar ómerkilega sturtuhaus.

Það sem ég skil hins vegar alls, alls ekki er þessi ofboðslega keyrsla, þensla og þessi asi sem hefur verið á öllu síðustu árin. Raðhús, einbýlishús og blokkir í öllum móum, stærsta leikfangabúð Evrópu, stærsta byggingavörufyrirtæki Evrópu…þurftum við þetta? Ég les líka í fjölmiðlum að nú megi ekki vinna yfirvinnu, fólk eigi að fara heim á skikkanlegum tíma, og að EKKI MEGI VINNA LENGUR Á NÓTTUNNI við nýja tónlistarhúsið við höfnina. Really? Þurfti virkilega að vinna á nóttunni? Ég sé Dani t.d. samþykkja svoleiðis brjálæði. Er ekki betra að sleppa yfirvinnunni…kaupa minna sjónvarp og eyða tíma heima? Urðum við eitthvað verulega firrt á síðustu árum? Svo sem jafn mikil firra eins og að standa í biðröð fyrir utan nýja verslunarmiðstöð þegar allir eru á kúpunni… Og for the record þá er ég innilega sammála Björku varðandi virkjanamál o.fl. Nú er komið gott og við eigum að einblína á það verðmætasta sem við eigum, náttúruna og frumkvöðla. Það er margt hægt að gera í staðinn fyrir álver.

Ég hef líka megnustu andúð á greiðslukortum þ.e. kreditkortum. Ég verð alltaf jafn fúl ef ég er neydd til að nota þau. Erlendis getur maður notað debetkortið sitt eins og kreditkort þ.e. sett t.d. mánaðarlegar greiðslur á kortið. Það mun ég sannarlega gera þegar ég get. Ég hef einu sinni á ævinni keypt eitthvað á visa raðgreiðslur. Ég á hlutinn enn þá og þykir reyndar mjög vænt um hann. Þegar ég hef tækifæri til mun ég leggja kortinu og aldrei framar nota það. Það er nefnilega innprentað í mig að ef mann langi í eitthvað, verði maður að safna sér fyrir því…ok, erfitt með húsnæði og svoleiðis stóra hluti en ég er að meina minni hluti.

Ég spái því sem sé að fólk (fjölskyldur) eigi eftir að föndra meira, fara oftar saman í göngutúra, hjólatúra, bíltúra, spila saman, hitta fjölskyldu og vini oftar en það gerði. Minni yfirvinna þýðir nefnilega minni tími og oft minni peningar en skemmtilegustu hlutirnir kosta ekki alltaf mikið.

Ég fór í Hagkaup í Kringlunni í hádeginu og taldi 13 jeppa á bílastæði neðri hæðar þ.m.t. 10 nýja Land Cruisera (5 mikið upphækkaða), 2 nýja Range Rovera og 1 Hummer…kreppa? Eða er ég eitthvað að misskilja allt saman?

Óhollustusamkeppni notenda CafeSigrun: Þátttakandi #10

Patak‘s Spicy Chilli Dip

Tillaga frá: Láru

Þessi sósa (krydduð chilli sósa/ídýfa) kom mér bara nokkuð á óvart. Ég bjóst við litarefnum, hrúgu af sykri og skrýtnum efnum en það eina sem ég get í raun sett út á sósuna er að í henni eru bragðefni (því miður ekki tekin fram hvaða bragðefni) og það er alltaf til vansa. Fyrsta sætið í innihaldslýsingunni verma tómatar og það veit alltaf á gott þegar svo er þ.e. að fyrsta sætið vermi ekki t.d. eitthvað efni með furðulegu nafni sem búið er til t.d. á tilraunastofu. Reyndar er notuð umbreytt sterkja (erfðabreytur maís) og það er aldrei gott að mínu mati, ég skil ekki svoleiðis framleiðslu. Annar galli er að það eru 7 gr af sykri í uppskriftinni en það er næstum því 10% af innihaldinu í 100 gr. Ég myndi gjarnan búa svona mauk til sjálf með sama hráefni og talið er upp þ.e. tómatar, laukur, tómatmauk, græn paprika, rauð paprika, jalapeno pipar, hvítlaukur, coriander og ég myndi setja agavesíróp í staðinn fyrir sykur. Mjög svipuð uppskrift og að salsa sósunni sem er á vefnum mínum nema sú er aðeins minna krydduð en þessi. Lára mín þú mátt borða þessa sósu með næstum því góðri samvisku en ekki alveg hreinni

Innihaldslýsing:
Tomato (33%), Water, Onion (11%), Concentrated Tomato Purée, Red Peppers & Green Peppers (8%), Sugar, Sliced Red Chilli (4%), Vegetable Oil, Jalapeno Peppers (2%), Salt, White Wine Vinegar, Modified Maize Starch, Spices (Contains Mustard), Coriander Leaf, Garlic, Flavouring.

Glúteinlaust: Já
Mjólkurlaust: Já
Hnetulaust: Já en með varúðarorðum um hnetusmit frá annarri framleiðslu

Næringargildi í 100 gr:
Orka (kcal): 67
Prótein:  1,2 gr
Kolvetni: 9,1 gr
Þar af sykur: 7,1 gr
Þar af trefjar: 0 gr
Fita: 2,8 gr
Þar af mettuð fita: 0,2 gr
Þar af einómettuð: ekki tekið fram
Þar af fjölómettuð: ekki tekið fram
Transfita: ekki tekið fram

Óhollustueinkunn: 5,5 (10 er hollast)

Úrslitin úr óhollustamkeppni notenda CafeSigrun verða svo birt í næstu viku

Að líða dökkblátt

Ég verð að viðurkenna að ég er orðin mjög ringluð og algjörlega mettuð af fréttaflutningi, það mikið að allt er komið í einn hrærigraut. Ég fór að velta þessu fyrir mér í samhengi við liti. Ég hugsa mjög mikið í litum, enda myndlistarmenntuð. Samkvæmt sjónfræðingi í London er ég með PV sjón (Perfect Vision) og samkvæmt honum sé ég fleiri liti en aðrir vegna þess að sjón mín er betri en í 99% fólks. Sem ég er þakklát fyrir (enda er sjónin ekki á lánum þó hún eigi eflaust eftir að rýrna í gæðum með árunum…hún hverfur a.m.k. ekki í verðbólgu).

Þegar Jóhannes sér blátt greini ég a.m.k. svona 4-5 liti til viðbótar. Þetta er endalaus uppspretta karps á milli okkar því þegar ég bið hann um að rétta mér t.d. grænbláa bollann, sér hann bara bláan bolla og þvertekur fyrir að hann sé annað en blátt. Eitt sinn var ég stödd í heimahúsi þar sem húsráðandi sagðist hafa málað vegginn hvítan. Ég benti honum á að veggurinn hlyti að vera rauður undir þar sem birtan úr suðri sem er hlýrri en birta úr norðanglugga drægi fram rauða litinn og það væri jú vor….hann horfði lengi, lengi, lengi á mig og sagði svo “….ertu svona einhverf?”. Ég gerði einu sinni þau mistök að biðja Jóhannes um að velja lit á vegg…liturinn átti að vera ljós-brún-gulur með hvítum undirtón. Ég reyndi þetta í gegnum síma og var með nákvæman lit í huga….Hann sagði á móti “…meinarðu svona hvítt?”.. “Nei…(og endurtók litabeiðnina)”…”Meinarðu svona ljósgult?”…o.sfrv. þangað til ég gafst upp.  Jóhannes er svona týpískur karlmaður (frummaður) sem sér eiginlega bara frumlitina og nokkrar milli-útgáfur af þeim. Ekki það…það skiptir mig litlu máli þannig séð hvaða litir eru á veggjum en finnst ágætt að þeir séu í ljósari kantinum.

Mér líður oft “í litum”…mér líður t.d. mjög dökkblátt þessa dagana (svona eins og þegar blár litur verður of mettaður og dökkur þannig að hann verður ekki lengur spennandi og með ekki neinni dýpt). Mér líður þannig. Ég er ekki að meina svona blú (leið) heldur meira svona eins og gegnsósa. Mig langar til að setja smá grænt í bláa litinn, lýsa hann, skella jafnvel smávegis af gulu og jafnvel brúnum tón til að fá hann fallegan…lýsa hann með hvítu og setja smá klípu af ryðrauðum þannig að úr verði jafnvel sæblár sem mér finnst afar fallegur litur. Ég er mest hrædd um að mér eigi eftir að líða dökkbrúnt eftir nokkrar vikur eða jafnvel svart.

En já ringluð er ég vegna þess að ég veit ekki lengur hver stjórnar hverjum, hver ræður hverju, hver er að lána hverjum, hverjir eru að fara á hausinn og hvernig þetta endar. Einn góður punktur frá bróður mínum Borgari var þetta sinnuleysi gagnvart viðskiptavinum. Það er 0% endurgjöf til viðskiptavina. Hann hefur verið í viðskiptum við Landsbankann síðan hann man eftir sér. Ég líka. Ég er meira að segja með tveggja stafa reikningsnúmer í aðalbanka Landsbankans, Austurstræti. Síðasta laugardag sagði Elín svilkona mér að hún hefði séð útlendinga standa fyrir framan Landsbankann þar sem þeir voru að biðja vini sína um að taka mynd af sér með bankann í baksýn, flissandi.

Borgar nefndi að bankinn hefði ekki á NEINUM tímapunkti sent tölvupóst, bréf eða flutt formlegt ávarp til viðskiptavina sinna. Hann, eins og aðrir fengu að vita um málið daginn eftir að þetta gerðist. Þetta er auðvitað engin framkoma við trausta viðskiptavini. Hvað þá að glopra peningum þeirra eða ævisparnaði. Ég get ímyndað mér að almannatengslafulltrúi bankans hafi ákveðið að loka fyrir öll samskipti út á við þar sem nákvæmlega ekkert af því sem sagt hefur verið, hefur staðist. Á meðan bíðum við, þessi hrædda og týnda og jafnvel hataða þjóð og bíðum eftir “einhverju”…fáir vita samt hverju. Ég er bálreið yfir því að bílalánið mitt hafi hækkað umtalsvert síðan við keyptum bílinn (og nei ekki Range Rover he he). Það er samt enginn hjá bankanum sem segir mér hvers vegna staðan sé svona slæm, við hverju megi búast, hvaða áhrif þetta hafi til langs tíma, skamms tíma og hvaða ráðgjöf er í boði. Það væri almenn kurteisi en ég efast um að fólk viti nokkuð í sinn haus hvort eð er…og þar stendur hnífurinn í kúnni. Ekki einu sinni ráðamenn þjóðarinnar vita nokkuð í sinn haus. Mér líður dökkblátt á skipi sem er að sökkva. Það auðveldasta væri að blandast við blámann í hafinu en það þýðir ekkert að vola. Það eru tækifæri alls staðar eins og Hjalli félagi okkar bendir svo hyggilega á. Tækifæri til að blómstra og finna möguleika til framtíðar. Það er til svo ofboðslega mikið af hæfileikaríku og greindu fólki sem nú fær tíma til að sinna hugðarefnum og áhugamálum og úr verður eitthvað spennandi. Það þarf bara að finna fallega liti og blanda eitthvað úr þeim……

Óhollustusamkeppni notenda CafeSigrun: Þátttakandi #9

Tillaga frá: Heiðu

 Það eina sem ég get eiginlega sagt er Ó.G.E.Ð. Þetta er dæmi um hvernig hægt er að plata neytendur þannig að þeir haldi að þeir séu að borða eitthvað hollt. Ég fylgdist með konu stinga þessu í körfuna hjá sér og segja við barnið sitt „en sniðugt…svona hollt nammi fyrir þig elskan“….hún hefði betur keypt smartís. Svo sem þá segir nafnið nokkuð mikið..“Mango Flavoured Pineapple“ (Ananas með mangóBRAGÐI)…mjög dularfullt. Ananas eins og hann er í náttúrunni er einn besti ávöxtur sem finnst og gríðarlega hollur fyrir okkur, frábær fyrir meltinguna, fullur af vítamínum en hér er algjörlega búið að eyðileggja nokkuð sem kallast gæti hollt. Það er ekki bara hellingur af sykri í þessum viðbjóði heldur er einnig hægt að finna hér litarefni (sem búið er að banna víða), gervi-mangóbragð (já í alvörunni) og fleira. Sem sé…v.i.ð.b.j.ó.ð.u.r.  Hér er dæmi um það sem (samkvæmt einhverjum rannsóknum) þessi litarefni geta gert manni: http://www.feingold.org/effects.html  Svo er búið að plata neytendur aðeins meira með því að reikna ekki næringarinnihald í 100 gr heldur í 1/3 bolla sem er mjög ruglingslegt fyrir marga.Ekki láta blekkjast þó engin sé fitan, það er þeim mun meiri sykur (63 gr). Þá er MUN betra að borða venjulegt, þurrkað mango. Það er erfitt að fá þurrkaðan ananas hér á landi (sem er án sykurs og ekki efnameðhöndlaður) en hann getur maður keypt t.d. í London.

Þurrkaður ananas (inniheldur sykur, litarefni E-110 sem er í raun Artificial Coloring (Fd&c Yellow No 6) á upprunalegu umbúðunum (sama efnið en jafn ógeðfellt), mangóbragðefni, sýru (sítrónusýru), rotvarnarefni (brennisteinsdíoxíð).

Glúteinlaust: Já
Mjólkurlaust: Já
Hnetulaust: Já

Næringargildi í 100 gr:
Orka (kcal): 310
Prótein: 0 gr
Kolvetni: 78 gr
Þar af sykur: um 63 gr
Þar af trefjar: 3 gr
Fita: 0 gr
Þar af mettuð fita: 0 gr
Þar af einómettuð: 0 gr
Þar af fjölómettuð: 0 gr
Transfita: 0 gr

Óhollustueinkunn: 0,5 (10 er hollast)

Sister Sigrun..hvert var vandamálið aftur?

Eins og fram hefur komið höfum við verið að styrkja ugandískan námsmann sem óvænt varð á vegi okkar fyrir rúmu ári síðan þar í landi, til vegs og virðingar þ.e. hann er í námi sem við greiðum fyrir. Hann sækir nám í virtasta snyrtiskóla Uganda (alveg bannað að hlægja) og gengur vel. Hann var búinn að lofa að senda mér einkunnirnar sínar sem hann og gerði. Góður árangur er nefnilega lykillinn að því að hann fái áfram styrk. Eins og hann vissi. Nú er frí í skólanum og hann byrjar aftur 10. nóvember.

Ég var að velta því fyrir mér hvort ég ætti að reyna að útskýra fyrir honum hvernig gangur mála væri hér á landi…ég stórefa að fréttir berist alla leið til hans þarna í Entebbe. Ég var að velta því fyrir mér hvernig ég gæti útskýrt þetta fyrir honum. Ef ég stæði augliti til auglitis við hann ímynda ég mér að samtalið færi svona:

* (Ég) Hæ E.

Hæ systir (er alltaf kölluð Sister Sigrun eins og þið munið).

*Heyrðu það er úr vöndu að ráða…íslenska þjóðin er orðin gjaldþrota!

Hvað segirðu, en leiðinlegt að heyra systir kær. Eigið þið þá ekki fyrir baunum og maís?

*Jú reyndar eru búðir fullar af mat og kindur og mjólk til í nægu magni.

Hvað segirðu, þið eigið þá mat, það er gott. En leiðinlegt að heyra að þið eigið ekki skjól eða þak yfir höfuðið!

*Jú við eigum reyndar íbúð eins og flestir, það eru fáir heimilislausir á Íslandi.

En hvað segirðu, eru þá allir veikir (sérstaklega þeir eldri og yngri) og heilbrigðiskerfið lamað?

*Nei nei reyndar ekki, við fáum nánast ókeypis læknaþjónustu og erum með ágætt heilbrigðiskerfi.

Nú jæja systir, gott að heyra en leiðinlegt samt að menntunin muni fara halloka og að ekki muni allir hafi tækifæri til að læra að lesa, sérstaklega ekki konur.

*Jú reyndar er 99% læsi á Íslandi og menntakerfið er ágætt, margir með háskólagráður jafnt konur sem karlar.

Það er nú gott, þannig að það eina sem þið þurfið að passa er að lenda ekki í stríði við nágranna ykkar.

*Uuuu við erum reyndar ekki með her og erum nú friðsæl þjóð.

Ok en samt verst að þið komist ekki í hreint vatn.

*Jú við eigum reyndar besta vatn í heimi.

Nú en vegakerfið er þá eflaust ónýtt og fáir bílar á ferð..í Afríku ganga jú allir eða nota troðna strætóa, asna, reiðhjól o.fl…leiðinlegt ef að ekki einu sinni strætóarnir ganga.

*Uuu það er verið að ræða hvort almenningssamgöngur eigi að vera ókeypis og vegir eru malbikaðir og flestir eru á bílum, mótorhjólum og fallegum, skínandi reiðhjólum (gömul reiðhjól eru lúxusvara þarna um slóðir).

En það er verst ef þið eigið enga peninga til að gera ykkur glaðan dag, ef þjóðin er gjaldþrota.

*Flestir eiga reyndar sparnað á bókum þó margir hafi tapað honum síðustu daga, kannski erfitt að kaupa stærri sjónvörp og svoleiðis og utanlandsferðunum verður jafnvel að fækka.

Samt svakalegt ef atvinnuleysi er yfir 50-70% þannig að nánast ómögulegt sé að fá vinnu?

*Reyndar er atvinnuleysið um 2%……Íslendingar nenna bara ekki að vinna vinnuna sem útlendingarnir unnu…

Hmmm svo þið hafið húsnæði, mat, húsaskjól, heilsu, menntun, frið, hreint vatn, samgöngur (og bíla), peninga…..Sister Sigrun….hvert var vandamálið aftur?

Eftir að hafa lent í samræðum við ugandíska lærlinginn í huganum þá ákvað ég að vera ekki að íþyngja honum með ræfilslegum áhyggjum mínum af “gjaldþrota” eyríki. Ég sendi honum fyrir námsgjöldum næstu annar og kannski smá vasapening með. Hann þarf nefnilega að ganga í marga klukkutíma annars til að komast í skólann því hann hefur ekki efni á strætó, húsnæði, mat, bókum, skriffærum né neinu öðru. Systir hans E hefur hótað því að lemja hann ef hann stendur sig ekki vel (sagði hún mér sjálf) og ég vil ómögulega gera honum þetta erfiðara fyrir.

Ég er bara svakalega ánægð með að lærlingurinn fékk A í Make Up. Lægsta einkunnin var C- í efnafræði hárlenginga. Ég sagði honum líka að hann hefði staðið sig vel og þyrfti ekki að hafa áhyggjur af næstu önn. Sister Sigrun ætlar að sjá um málið þ.e. ef ég get þá sent peninga íslenskra terrorista til Uganda!

Góðæriste

Einu sinni var hipp og kúl að vera frá Íslandi. Reglulega var ég spurð hvaðan ég væri og svarið var alltaf “Já frábært..eitt af markmiðum mínum í lífinu er að heimsækja Ísland” (ekki eins og sé erfitt að hoppa upp í flugvél). Ég svaraði yfirleitt….”Það eru um það bil 4-5 flug á dag til Íslands frá tveimur flugvöllum í London og það tekur 3 tíma”….”Jiii er það…ég verð að heimsækja Ísland…einn daginn”.

Reglulega svaraði ég líka spurningum um land og þjóð..”Nei það eru ekki snjóhús”…”Nei það eru ekki snjóhús og nei þ.a.l. ekki lyftur í þeim”, “Já við erum komin af víkingum”, “Já áfengið er ótrúlega dýrt”, “Já við borðum kindaeistu og úldinn hákarl”. o.s.frv., o.s.frv….það var samt alveg sama hvað ég sagði..alltaf var svarið “coooool, so interestiiiiiing”. Sem það var ekki.

Í vinnunni minni út (sem ég hef verið í síðan 2004 og er enn í sem verktaki) sögðu yfirmenn mínir gjarnan “heyrðu við verðum að passa að Sigs sölsi ekki undir sig fyrirtækið…, Íslendingar kaupa nefnilega allt” (var gjarnan kölluð Sigs, S, Sigg, o.fl. ef þið eruð að velta nafninu fyrir ykkur). Ef einhver t.d. stríddi mér út af hreimnum sagði ég gjarnan “passaðu þig…annars læt ég fólk sem ég þekki kaupa búðina sem þú verslar í og læt þá hækka allt upp úr öllu valdi…ef fólkið á ekki búðina nú þegar”…auðvitað allt í góðu. Ég var m.a. að vinna með stjórnmálafræðingi sem skildi ekki hvernig þetta litla land gat verið með svona svakalegt mikilmennskubrjálæði og svona mikla peninga í höndunum…”Meikar engan sens” sagði hann hvað eftir annað. Sem það gerði auðvitað ekki. Það kom þó ekki í veg fyrir að ég væri stolt af þessum kláru mönnum sem greinilega vissu hvað þeir voru að gera og voru að sölsa undir sig heilu verslunargöturnar, stærstu leikfangabúð Evrópu, verslunarkeðjur o.s.frv. Fyrir ekki svo löngu vorum við kúguð þjóð en aldeilis ekki lengur. Mikið var ég glöð yfir því. Þetta var ekki að skerða hag neins (að ég hélt) og því var ég ánægð fyrir hönd þeirra sem þetta gátu…svona er maður vitlaus.

Núna hins vegar skammast ég mín fyrir að vera Íslendingur því ég veit að í staðinn fyrir “cooool” kemur “oohhh sorry mate”… og í staðinn fyrir að vera hipp og kúl verð ég hallærisleg. Það sem mér finnst alveg brjálæðislega kaldhæðnislegt er að nokkrum dögum áður en allt fór til fjandans var ég að halda námskeið hjá einum bresku bankanna. Á námskeiðinu talaði ég annars um hversu góðar fyrirmyndir íslensku bankarnir (ekki í fjármálum heldur vegna annarra mála). Fólkið á námskeiðinu hripaði niður punkta og kinkaði kolli…”Sérdeilis vel að verki staði hjá þeim”…”Já akkúrat…við Íslendingar leggjum svo mikinn metnað í bankana okkar…þeir eru með þeim bestu í heimi”…”Já satt segirðu…sjáðu t.d. IceSave”…o.s.frv. Í hádeginu fór ég út að borða með nokkrum af þessum bankamönnum og þeir yfirheyrðu mig um Ísland…”ohhh einn daginn mun ég heimsækja Ísland” og allur sá pakki. Einn spurði mig hvort að satt væri að allir Íslendingar ættu flotta jeppa, stór sjónvörp, færu til útlanda mörgum sinnum á ári…”Já meira og minna satt sko enda eru Íslendingar allir frekar efnaðir svona miðað við allt…ein af ríkustu þjóðum heims”…Þetta samtal er búið að fara í gegnum kollinn á mér síðustu daga og ég er að velta því fyrir mér hversu mikið hlegið er að mér núna. Vonandi ekki svo mikið.

Ástæða þess að ég er að rifja þetta upp er að ég er að drekka te. Te sem ég geymdi í skúffunni minni á skrifstofunni í London, te sem ég ákvað að henda nú ekki heldur pakka ofan í kassa og taka með mér heim enda sparsöm og hagsýn með eindæmum…Þetta te er eiginlega góðæriste og þegar ég drekk það loka ég augunum og hugsa um það þegar við vorum hipp og kúl…Verst að teið er að verða svolítið rammt vegna aldurs..eða kannski bragðast það bara öðruvísi þegar maður er ekki “coooool”.

Óhollustusamkeppni notenda CafeSigrun: Keppandi #8

Seasoned Restaurant Style Croutons frá Mrs. Cubbison‘s

Tillaga frá Jónu S.

Ég velti því svolítið mikið fyrir mér hvort að væri óviðeigandi að vera með óhollustusamkeppni þegar fólk er kannski minna að hugsa um hvort hlutirnir eru hollir/óhollir heldur en hvort það eigi fyrir mat/ekki fyrir mat….Svo hugsaði ég með mér að þar sem keppnin væri nú meira til gamans þá væri bara gott að geta brosað út í annað yfir óhollustu…það er nefnilega algjör óþarfi að láta hollustu lönd og leið þrátt fyrir kreppu og auman fjárhag.

—

En svo við vindum okkur nú í brauðteningana þá eru margir sem eflaust hafa laumað þeim ofan á salatið í gegnum tíðina. Oftar en ekki eru þessir brauðteningar djúpsteiktir svo þeir verða extra kröntsjí og þeir luma á merkilega mikilli fitu miðað við stærð og umfang. Þeir bæta nefnilega alveg helling af hitaeiningum úr kolvetnum og fitu við venjulegt salat og ef þið eruð að hugsa um línurnar þá er þetta eitt af því fyrsta sem ætti að fjúka af salatdiskinum. Þá er mun sniðugra að fá sér t.d. ristaðar, muldar hnetur (hægt að steikja upp úr smá tamarisósu til að fá meira kryddbragð) og svo getur maður gert sína eigin brauðteninga með því að baka heimabakað speltbrauð í ofni (skera í bita) í 10-15 mínútur eða svo (við 180°C). Upplagt er að úða þá með smá vatni áður en þeir fara inn í ofn og krydda svo eftir smekk. Maður getur svo fryst brauðteningana og notað seinna (og hitað aftur í ofninum).

Brauðteningar þessir eru reyndar ekki djúpsteiktir en innihalda ýmislegt „áhugavert“ eins og litarefni, MSG (Monosodium Glutamate), transfitusýrur (úr hertri sojaolíu), high fructose corn syrup (sem er allt og alla að drepa í Bandaríkjunum og er búið að banna víða), o.fl. Það sem er líka mjög blekkjandi er að næringarefnataflan er reiknuð út miðað við hvern skammt (sem er 7 gr) en ekki út frá 100 gr sem segir manni miklu meira. Það er himinhá hitaeiningatala í brauðteningum, hellingur af kolvetnum og fitu en t.d. engar trefjar.

Innihaldslýsing:
ENRICHED WHEAT FLOUR [FLOUR, BARLEY MALT, FERROUS SULFATE (IRON), “B” VITAMINS (NIACIN, THIAMINE MONO¬NITRATE (Bl), RIBOFLAVIN (B2), FOLIC ACID)), PARTIALLY HYDROGENATED SOYBEAN OIL, WATER, HIGH FRUCTOSE CORN SYRUP, SALT. CONTAINS 2% OR LESS OF: YEAST, ROMANO AND PARMESAN CHEESE (PASTEURIZED CULTURED MILK, BUTTERMILK, SALT, PARTIALLY HYDROGENATED SOYBEAN OIL, WHEY, DISODIUM PHOSPHATE, CITRIC ACID, SODIUM CASEINATE, LACTIC ACID, ENZYMES), SWEET DAIRY WHEY, MALTODEXTRIN, SPICES, NATURAL FLAVORS, GARLIC, PARSLEY, ROSEMARY, MONOSODIUM GLUTAMATE, PAPRIKA, DISODIUM INOSINATE.. AND GUANYLATE, CULTURED WHEY, TURMERIC.. AND ANNATTO EXTRACTS (COLOR), SOY LECITHIN.

Glúteinlaust: Nei
Mjólkurlaust: Nei
Hnetulaust: Já

Næringargildi í 100 gr:
Orka (kcal): 428
Prótein: um 10 gr (minna en 1 gr í hverjum 7 grömmum)
Kolvetni: 57 gr
Þar af sykur: um 10 gr (minna en 1 gr í hverjum 7 grömmum)
Þar af trefjar: 0 gr
Fita: 14 gr
Þar af mettuð fita: ekki tekið fram
Þar af einómettuð: ekki tekið fram
Þar af fjölómettuð: ekki tekið fram
Transfita: (ekki tekið fram en inniheldur pottþétt transfitusýrur þar sem notuð er hert sojaolía)

Óhollustueinkunn: 1,5 (10 er hollast)

Cirka gengi

Ég fór í bankann í hádeginu..ekki í panikki eins og svo margir þessa dagana heldur fékk ég smá pening til baka úr skattinum í Bretlandi og ákvað að nýta mér ástandið hérna heima (eða öllu heldur leggja mitt af mörkum til að koma með pening inn í landið…hehe).

Þessum spurningum þurfti ég sem sagt að velta fyrir mér áður en ég lagði af stað.

• Hvert er gengið á pundinu miðað við íslenska krónu?
• Hvert er gengið hjá banka A, B og C?
• Hvar er hagstæðast að skipta peningunum og hverjum á maður að treysta?
• Í hvaða banka ætti ég að leggja peningana mína (er með reikninga í þremur bönkum)?
• Hvaða banki er ekki farinn á hausinn?

Ég hef oft farið með breska debetkortið mitt og tekið út pening í íslenskum banka, án þess svo mikið sem að pæla í neinum af ofangreindum spurningum…enda er maður orðinn góðu vanur. Núna hins vegar skoðaði ég gengið hjá öllum bönkum og valdi svo þann sem virtist vera með hæsta gengið. Var samt ótrúlega hrædd um að það myndi lækka þessar 5 mínútur sem tók mig að labba í bankann.

Ég fer í bankann og í eyrunum glumdu orðin frá reiðum íslenskum tónlistarmanni yfir allt. Samtalið við bankaagreiðsludömurnar var kostulegt:

(Bankaafgreiðsludaman): Góðan dag

*(Ég) Góðan daginn, ég ætla að taka út pening af breska kortinu mínu og leggja inn á íslenskan reikning.

Hmm ok, ég veit ekki hvað gengið er, allt mjög óljóst?

*Uuuuu hvað er það t.d. núna?

Það breytist eiginlega á 5 mínútna fresti.

*Ok en hvað er það núna…cirka?

245 krónur.

*Ok ég ætla að taka út x mikinn pening af kortinu mínu og leggja inn á íslenska reikninginn.

Hmmm sko það breytist svolítið hratt gengið…ég veit ekki alveg hvað það er, mjög óljóst.

*Uuuuu ok en ég ætla að taka út pening samt hvað sem gengið er næstu mínúturnar (enda í hæstu hæðum hvort sem það lækkar um 10 krónur eða meira næstu sekúndurnar).

(Stúlkan spyr samstarfskonu sína): Heyrðu hvað er gengið núna…? Hin stúlkan svarar: “Veit ekki…mjög óljóst, erfitt að segja til um það”….Hin spyr aftur “Nota ég sölugengið eða kaupgengið eða almenna gengið”? (Svolítið merkileg spurning miðað við bankastarfsmann sem hefur eflaust gert þetta milljón sinnum enda var ég í raun bara að skipta pundum og ekkert annað).

“Sko þetta er allt mjög óljóst”…. (ég fékk álíka ræðu og þessa fyrir ofan) og stúlkan spyr hina “Uuuu hvað er kaupgengið á”? “Munar það miklu” spyr hin. Hin stúlkan segir á milli tyggjósmellanna “Tsjáhhh alveg 50 kalli”. “Ok notaðu þá bara svona cirka gengið”….”eða EITTHVAД.

*Cirka gengi? Er ég ekki að tapa á því ef þið notið Cirka gengi?

Ja sko það er það eina sem við getum gert núna því allt er svo óljóst…

Ég get svo svarið fyrir það…..nú hef ég oft tekið út pening t.d. í Kenya og er ekki viss um að ringulreiðin sé nokkurn tímann jafn mikil og ég upplifði þarna í hádeginu (ok reyndar tekur allt þar 400 sinnum lengri tíma).

Ástandið sem ég upplifði í bankanum var svolítið eins og að horfa á hóp af antilópum sem veit af ljóni rétt hjá…þær eru ekki farnar að hlaupa en eru mjög styggar og varar um sig og stökkva upp af minnsta tilefni, óöruggar um sig og vita ekkert hvert þær eiga að hlaupa.

Fyrir utan bankann voru ljósmyndarar, fréttamenn, lögreglumenn, öryggisverðir…Þetta var sem sé í Reykjavík, í dag.

Af pasta og blankheitum

Það var árið 2001 og við Jóhannes vorum að flytja út fyrir landsteinana í mastersnám, blaut á bak við eyrun. Við vorum búin að selja íbúðirnar okkar (áttum tvær litlar íbúðir þá), setja peninginn inn á bók og búin að pakka kössum í gám. Þetta var að okkur fannst, stórt skref. Við vorum að flytja til London og við vissum akkúrat ekkert í okkar haus. Við höfðum oft komið til London en það er ekki það sama að búa í borginni eða heimsækja hana sem ferðamaður. Við vorum skíthrædd um að eiga ekki krónu. Sú hræðsla reyndist vera rétt þegar á hólminn var komið. Við.áttum.ekki.krónu.

Við fluttum ekki inn til London til að byrja með heldur bjuggum við aðeins fyrir utan. Bærinn tilheyrði samt stór-London (Greater London Area). Samt ekki nóg til að ég skammaðist mín ekki fyrir póstkóðann….ég þurfti nefnilega að skrifa Middlesex en ekki London og ég grenjaði næstum því við tilhugsunina. Ástæðan fyrir því að við fluttum þangað fyrst var að skólinn okkar var nálægt og af því að í heilt ár þurftum við að vera límd við skólann, var þetta góður kostur. Við enduðum svo á því að búa þarna í tæp 3 ár í um 70 fm 3ja herbergja íbúð. Ekki hægt að kvarta yfir miklu svo sem en svona úthverfafílingur er ekki alveg okkar stemmning enda leið okkur grilljón sinnum betur í ys og þys London síðar meir.

Anyways…aftur í blankheitin. Við fluttum út í júlí 2001 og vorum búin að vinna eins og geðsjúklingar. Við höfum aldrei tekið námslán í gegnum allan okkar skólaferil og þurftum því að vinna mikið, sérstaklega þar sem við vorum í námi að kaupa íbúð (2), áttum bíl, hesthús, hesta og þurftum jú að borða. Á þessum tíma borðaði ég reyndar ekki samkvæmt “CafeSigrun fræðunum” (he he) því mér var alveg sama þó ég borðaði þurrt pasta (ósoðið). Matur var bara næring og ekkert annað fyrir mér. Ég var líka ALLTAF veik, fékk flensur hvað eftir annað, alltaf með hálsbólgu og endalaust með kvefpestir. Veislumáltíðir samanstóðu af soðnu pasta og pestói úr krukku. Við vorum jú skítblönk og það átti bara eftir að versna.

Við flugum sem sagt út og það byrjaði ekki vel. Við fórum með GO flugfélaginu sem var í gangi þá og komum ansi snemma morguns út til London. Við vorum búin að vera svefnlaus síðustu dagana fyrir flutninga og ákváðum að leggja okkur á hótelherberginu sem við áttum pantað. Herbergið var ekki tilbúið og við ákváðum því að eyða tímanum inni í London. Við tökum strætó en vorum svo þreytt að við steinsofnuðum bæði. Við vöknuðum loks upp, og vorum farin fram hjá stoppinu okkar. Við stukkum út úr strætó og glöð í bragði gengum við um í sólinni. Okkur fannst við alveg gorgous…að vera flutt til London. Þangað til ég ég snarstoppaði úti á miðri götu (þannig að fólk labbaði aftan á mig)….”Jóhannes….TASKAN”. Jóhannes fölnaði upp og ekki að ástæðulausu. Í töskunni var: Öll kreditkort og debitkort okkar beggja, farsímar okkar beggja, vegabréf okkar beggja, ipod, lófatölva, gleraugu, glæný sólgleraugu, reiðufé (afmælispeningar) o.fl., o.fl. Sem betur fer er Jóhannes ekki þannig að hann æsi sig yfir hlutunum (ég hefði lagst í jörðina og farið að grenja ef hann hefði farið að skammast) og hann tók djúpt andann og byrjaði að hugsa. Í einfeldni minni hélt ég að ég myndi bara geta hringt í tapað fundið og að þeir myndu hafa samband við strætóbílstjórann sem myndi skila góssinu. Je ræt. Það var ekki alveg svo einfalt í 8 milljón manna borg. Dótið sáum við aldrei aftur og þetta var ansi mikill skellur fyrsta daginn í útlöndunum. Við áttum sem betur fer góða að heima á Íslandi sem ráðlögðu okkur varðandi tryggingamál, greiðslukort o.fl. Sumt var bætt en annað ekki. Við stóðum sem sé nánast allslaus í nýju landi. Við fórum heldur niðurlút upp á hótel og konan þar hlustaði á raunasögu okkar. Hún bauð okkur upp á tebolla (ráð Breta við öllu) og aldrei hefur tebolli smakkast eins vel og þá (fyrr en 6 árum seinna þegar nágranni bauð okkur upp á tebolla eftir innbrot í íbúðina okkar).

Eftir margra vikna redding og þvæling vorum við orðin ansi slæpt og þreytt. Við bjuggum hjá Svani bróður í Suður-Englandi í 10 daga, fórum til systur Jóhannesar í nokkra daga sem bjó í Danmörku og það var bara VISA, VISA, VISA enda áttum við ekkert annað. Við áttum sem sé hvergi heima og það er skrítin tilfinning. Loksins fundum við íbúð eftir mikla leit (og aftur reddingar frá fjölskyldu og fyrrverandi vinnuveitanda sem gat vottað fyrir okkur) og við fluttum inn. Við vorum í stórum mínus, dótið okkar ókomið og við vorum skííítblönk. Á sama tíma fengum við líka áætlun frá skattinum upp á rúma milljón sem gladdi okkur lítið (en var leiðrétt síðar). Það var sem sagt allt ómögulegt. Við gengum um götur London og horfðum inn á veitingastaði þar sem brosandi fólk var að borða dýrindis máltíðir. Við horfðum inn í búðargluggana á rúm, sængur og dýnur sem okkur langaði gjarnan að kaupa. Í þrjá mánuði áttum við 2 diska, 2 gaffla, 2 skeiðar, 2 bolla, pappakassa fyrir skrifborð og 2 garðstóla. Í rúman mánuð sváfum við á þunnum tjalddýnum (ég á loftsæng) með handklæði og föt yfir okkur. Hamingjan sem braust út þegar við keyptum okkur sængur var ólýsanleg. Mér fannst ég sofa með ský yfir mér. Hamingjan breyttist í tryllingslegan fögnuð við kaup á svefnbeddum (sem við notuðum síðar fyrir gestarúm). Að þurfa ekki að sofa á gólfinu var álíka mikil hamingja og að vinna stóran vinning í happdrætti. Ég veit að þetta hljómar svolítið eins og við höfum verið við dauðans dyr úr fátækt en það var nú ekki þannig. Við tímdum bara ekki að setja t.d. máltíðir á VISA og leyfðum okkur því ekki neitt slíkt. Við vorum skítblönk en ekki fátæk, mikill munur þar á.

Maturinn þessa daga samanstóð af því sem hægt var að fá í dós en reyndar aldrei neitt sem gat talist “óhollt” á venjulegan mælikvarða…meira svona eins og baunir í tómatsósu og svoleiðis, brauð, pasta o.fl. Brauð er nefnilega ódýrt og fyllandi (en ekki sérlega hollt eintómt og til lengdar). Nú svo vænkaðist hagur strympu og Jóhannes fékk vinnu (hann vann með skólanum og tók námið á 2 árum) og ég fékk vinnu eftir skólann. Úr þessu öllu saman rættist, ég fór að elda almennilegan mat loksins því úrvalið af góðu hráefni var stórkostlegt (það var þá sem ég opnaði CafeSigrun) og að lokum kom dótið okkar með gámi. Ég lofaði sjálfri mér því að taka út allt drasl (hafði svo sem ekki borðað sælgæti eða sykur síðan ég var 12 ára) og að maturinn yrði héðan í frá sem hollastur. Það var við eins og við manninn mælt, heilsan gjörbreyttist og við losnuðum við það sem flestir eru að berjast við á haustin og veturna.

Það sem fékk mig til að hugsa um þetta allt saman er sá fjöldi námsmanna (og þeirra sem búa tímabundið erlendis) sem er algjörlega að hengjast í þessu erfiða ástandi sem nú ríkir þegar fólk er að treysta á greiðslur í krónum til útlanda. Alveg hrikalegt. Mánuði eftir að við fluttum út í nám veiktist nefnilega krónan þannig að hún stóð í 155 en ekki 122 eins og hún hafði verið í langan tíma. Það var erfitt því við tókum út pening frá Íslandi og skerðingin var mikil. Ég veit ekki hvernig námsmenn eiga að fara að núna, sérstaklega ekki þeir sem eru með fjölskyldur…það er sama hvað þeir gera því staðan er slæm…hvernig sem á það er litið og hvað sem þeir gera. Vonandi fer ástandið að batna því þetta er ekki hægt…pundið komið í 200 krónur og krónan orðin verðlaus. Nú er að herða sultarólina, elda súpur til að frysta, nota grænmetisafganga í ofnrétti, kaupa grænmeti og ávexti á tilboði, nota frystikistuna, smyrja nesti o.fl., o.fl. Pointið er sem sagt. Þó að námsmenn séu að hengjast þurfa þeir ekki að lifa á núðlusúpum, ef ég hefði kunnað að elda þá eins og ég kann í dag og ef einhver hefði haft t.d. vefsíðu til að fylgja þá hefði þetta verið minna mál, ég bara kunni ekki að elda ódýrt, hollt og gott. Það er hægt að gera góðan mat úr nánast engu. Fyrir ykkur sem ekki hafið rekið augun í Ódýrt flokkinn þá er kannski rétt að benda ykkur á hann núna….kannski er einhver sem áður borðaði þurrt pasta sem núna getur eldað góðan pastarétt (og jafnvel slegið í gegn á stúdentagarðinum!).

Óhollustusamkeppni notenda CafeSigrun: Þátttakandi #7

Nusco – heslihnetu og súkkulaðimauk
Tillaga frá Guðrúnu

Ég held reyndar ekki að lenskan hér sé að smyrja brauð með súkkulaði eins og gjarnan er gert t.d. í Bandaríkjunum en þar ræður Nutella ríkjum. Það er merkilega mikið af fitu og hitaeiningum í þessari vöru. Það sem er óþolandi er að ekki er tekið fram hversu mikið af fitunni er mettuð. Einnig grunar mig að transfitusýrur sé að finna því jurtaolían er hert að hluta. Þar fyrir ofan er svimandi hátt kolvetnahlutfall og líklegt að það sé meirihluti sykur því það er jú tekið fram í fyrsta sæti. Þetta er sem sagt sykurmauk…..með kakóbragði! Það eina jákvæða er að ekki virðist vera mikið um auka-eða gerviefni en þó er tekið fram að notað sé aroma …..sem er svolítið “sveigjanlegt”. Svo er talað um á krukkunni að um heslihnetumauk sé að ræða…en aðeins 4% innihaldsins er heslihnetur! Merkilegt hvað framleiðendur komast upp með. Þá er skárra að fá sér lífrænt framleitt hnetusmjör án sykurs eða jafnvel mauka saman tahini (sesammauk), smá kakó/carob og agavesíróp…það er fín blanda.

Innihaldslýsing:
Sykur, jurtaolía (hert að hluta), heslihnetur (4%), fitulítið kakóduft, mjólkursykur, undanrennuduft, sojaduft, íruefni: sojalesitín, bragðefni.

Glúteinlaust: Já
Mjólkurlaust: Nei
Hnetulaust: Nei

Næringargildi í 100 gr:
Orka (kcal): 559
Prótein: 2,7 gr
Kolvetni: 60,8 gr
Þar af sykur: 16 gr
Þar af trefjar: 4-8 gr
Fita: 33,8 gr
Þar af mettuð fita: ekki tekið fram
Þar af einómettuð: ekki tekið fram
Þar af fjölómettuð: ekki tekið fram
Transfita: 0,5 gr (ekki tekið fram en er alveg örugglega eitthvað þar sem notuð er jurtaolía og hún er hert að hluta)

Óhollustueinkunn: 3,5 (10 er hollast)

Skólafréttir frá Uganda

Fékk tölvupóst áðan frá lærlingnum (kalla hann E) í Uganda (þið munið eftir honum er það ekki….honum sem seldi geiturnar fyrir restinni af skólagjöldunum…..). E tilkynnti mér sem sagt að hann væri kominn í skólafrí og að hann ætlaði að senda mér einkunnirnar sínar. Hann veit að áframhaldandi fjárframlög velta á einkunnunum svo honum var mikið í mun að senda mér þær sem fyrst. Nú vona ég bara að niðurstöðurnar séu góðar svo drengurinn geti útskrifast með pompi og prakt. Ég var svo búin að lofa honum tölvunámskeiði í útskriftargjöf ef vel gengur og öll fjölskyldan er mjög spennt yfir því….er mér sagt (á milli bæna í tölvupóstum). Þá er nú von til að hann geti keypt fleiri geitur og jafnvel fengið vinnu. Ég nenni ekki að vera að útskýra fyrir honum að íslenska krónan sé orðin verðlaus og að Íslendingar geti ekki lengur keypt sér flatskjái á við fótboltavöll, 400 fm einbýlishús, Range Rovera, einkaþotur o.fl., o.fl…..hef grun um að hann myndi hrista hausinn. Held nefnilega að hann sé ánægður bara með að fá mat þann daginn.

Læt ykkur vita hvernig honum gekk

Með og móti

Komin heim frá London. Var að hugsa á leiðinni frá flugvellinum um svona pros and cons lista (með og á móti)…veit að þetta er ekki algilt (t.d. er meiri mengun í London, lengri tíma tekur að komast út í náttúruna (sem Íslendingar eru reyndar að spilla o.s.frv.) og sumt er alhæfing….en samt…(Jóhannes skammaði mig fyrir að vera of pirruð þannig að þið verðið bara að taka þessu eins létt og þið getið )

Hafa ber í huga að þar sem gengi íslensku krónunnar er í frjálsu falli (199 núna) þá er ekki hægt að reikna verð yfir í íslenskar krónur og segja “hmm bara sama verð á Íslandi). Ég miða verð í báðum löndum við hlutfall af mánaðarlaunum. Þar sem ég fæ laun á báðum stöðum (og þekki innkaup vel eftir að hafa búið í London í 6 ár) þá get ég borið þetta saman.

• Í London var 16 stiga hiti og sól í gær (búið að vera alla vikuna), hér var 1 stigs hiti og rok.
• Í London er hægt að kaupa lífrænt ræktaðar cashewhnetur á 6 pund kílóið, hér kostar það nálægt 6 þúsund.
• Í London er hægt að fá free range og organic kjöt, hér er allt kjöt sprautað með alls kyns efnum, dýrin eru í búrum (svín og hænur aðallega) og fáir eru að huga að velferðarmálum dýra..
• Í London kostar 400 ml af sjampói frá Loreal enn þá 2.18 pund (þrátt fyrir kreppuástand), hér kostar það tæpar 600 krónur og fer hækkandi (hef notað þetta sjampó í verðkönnunum). Það var á 3 fyrir 2 tilboði eins og yfirleitt.
• Í London kaupir maður 1 lítra af besta mögulega lífrænt framleiddum appelsínusafa á 1.98, hér er það nálægt 500 krónum (ekki lífrænt framleiddur) og fer hækkandi.
• Í London er hægt að kaupa Green and Black’s súkkulaði á 1.90 pund, hér er það nálægt 400 krónum og fer hækkandi.
• Í London kostar St. Dalfour sulta enn þá 1.85, hér kostar það nálægt 400 krónum og fer hækkandi.
• Í London virka almenningssamgöngur það vel að maður hugsar ekki einu sinni um bílleysi, hér virka strætóar ekki/illa og það er alltaf rok.
• Í London er fullt af öðruvísi fólki…t.d. einn með mörgæs úr plasti í fullri stærð undir hendinni, menn í pinnahælum (en samt bara venjulegir karlar í karlafötum), fólk með bleikt hár, alvöru pönkara með alvöru hanakamba, fólk er líka fjölbreytilegt í tungu, menningu og í útliti, hér eru allir eins.
• Í London er fólk t.d. í matvörubúð almennt kurteist, hér ryðst fólk á mann með innkaupakerrur með frekju og yfirgangi án þess að segja afsakið.
• Í London eru heilsubúðir svo flottar og girnilegar og á góðu verði að mann langar helst að flytja inn í þær, hér eru þær svo dýrar að maður skammast sín fyrir að opna veskið.
• Í London er úrvalið af góðum veitingastöðum svo mikið að maður á erfitt með að velja úr, hér er hending ef veitingastaður lifir af mánuðinn.
• Í London opnar enginn góðan veitingastað án þess að huga að velferð dýra, notkun á msg, transfitu, endurvinnslu og endurnýtingu o.fl., hér eru veitingamenn 10 árum á eftir (margir) og er oft alveg sama, svo lengi sem verði er haldið niðri (eðlilegt miðað við hversu erfitt er að reka veitingahús hér á landi).
• Í London eru skemmtilegir götulistamenn sem lífga upp á daginn, hér er þeim bannað að athafna sig.
• Í London er ég glöð og í góðu skapi, hér er ég pirruð og í vondu skapi (ok ekki alltaf).
• Í London getur maður legið í grænum garði í miðri borg og notið lífsins, hér í RVK eru 2 garðar og þar er alltaf kalt, alltaf rok og alltaf hundaskítur.
• Jæja…hætt að röfla……..þið sjáið hvert stefnir……..