Vá! það er ekki hægt að lýsa þessum viðbjóði (farm to fridge) ég borða mjög sjaldan kjöt (80-85% grænmetisæta). En held að það verði miklu sjaldnar eftir þetta.
Og ætla pottþétt að senda þetta til allra sem ég þekki. (til að vekja fólk til umhugsunar)
Ætla samt að vona að þetta sé skárra á okkar litla Íslandi. En hver veit.
Æ æ Elísabet….ekki nógu gott ef ég er að koma af stað tilvistarkreppu hjá þér
OMG,,,, var fyrst núna að horfa á myndbandið “farm to fridge” og djöfulsins viðbjóður, táraðist og kúgaðist ,, úff úff,, núna verð ég aðeins að endurhugsa þetta allt saman
ok sko litla sveitastelpan ég hérna,,, ég borða kjöt og lít alls ekki á að ég sé að svala einhverri fíkn, mér einfaldlega finnst kjöt gott, íslenska lambið,, nautakjöt elska ég og slátur er það besta sem ég fæ…
En svona erum við misjöfn,, og auðvitað er það jákvætt, en án kjöts myndi ég ekki vilja vera þó svo neysla mín á því hafi minnkað til muna síðustu 2-3 ár
Þórhildur: Já það er rétt að grænmetisætur ættu í raun að vera grænmetisætur en ekki annað hvort eða. Ég er eiginlega hætt að borða fisk líka…finnst ómögulegt að borða eitthvað sem hefur verið með blóðrás en það er þó dagamunur á. Ég held að þeir einu sem geta í raun verið strict séu jurtaætur? Þ.e. að útiloka allar mjólkurafurðir (t.d. ekki kaupa tilbúið brauð úr búð), taka ekki inn hefðbundin vítamín (vegna gelatíns og mjólkurdufts) o.s.frv. Þetta er allt svo miklu einfaldara t.d. í London því þar er allt svo vel merkt, m.a.s. vítamín. Skilgreiningarnar eru komnar frá samtökum grænmetis- og jurtaæta þar í landi….kannski að það séu neytendur sem knýja fram flokkunina? Veit ekki.
Eitt varðandi framleiðslu kjöts. Búfénaður hefur líka verið notaður í afurðir t.d. í flíkur (ullarföt, skó) og annað (sófaáklæði, bókarkápur, báta). Það er því ekki eingöngu um kjötfíkn að ræða (eða var ekki hér áður fyrr a.m.k.). Ég geri sem sagt ráð fyrir að þú notir engar leðurvörur eða engar aðrar afurðir af dýrum..?
Sæl Sigrún.
Ég tek undir margt sem þú segir hérna. Ég er samt þeirrar skoðunar að ef fólk borðar fisk og/eða fuglakjöt þá geti það ekki kallast grænmetisætur. Þegar ég gerðist sjálf grænmetisæta fyrir tveimur árum hætti ég strax að borða bæði kjöt og fisk – ég lagði þetta að jöfnu.
Núorðið er ég hálfgerð vegan því ég borða mjög takmarkað af mjólkurvörum og eggjum. Kannski er þetta bara spurning um tungumálin, hugtök og þýðingar (ég er vel kunnug þessari flokkun sem þú ert með hérna).
Svo get ég ekki að því gert að þetta “free range” og “happy meat”finnst
mér algert kjaftæði. Þetta eru kjötframleiðendur að gera útá samviskubit neytenda sem vilja samt borða sitt kjöt (eða ná til baka grænmetisætum sem hafa hætt kjötneyslu af mannúðarástæðum).
Staðreyndin er sú að þessi dýr eru alin og verða til eingöngu til þess að fólk geti fullnægt kjötfíkninni. Ég hvet fólk til að hætta alveg að borða kjöt frekar en kaupa fokdýran “hamingju” kjúkling. Við þurfum ekki á þessu að halda.
Takk fyrir góða síðu og frábærar uppskriftir