Í dag er 30. júlí, 2010
Út að borða
Ég hitti góða vinkonu mína á kaffihúsi í gær. Það er auðvitað alveg sama hvar maður fær tyllir sér ef félagsskapurinn er góður en ég varð mjög svo "pleasantly surprised" yfir staðnum sem ég prófaði í fyrsta skipti í gær. Ég fór sem sé á nýja Kaffi Hljómalind. Við sátum þarna í næstum tvo tíma og allan þann tíma fannst mér ég vera í útlöndum (alltaf kostur he he)...á gorgeous kaffihúsi. Þegar ég labbaði út, brá mér við að sjá Laugaveginn...Svipar svolítið til þeirrar stemmningar sem finna má á CafeP ick Me Up í New York (þar sem t.d. leikarar, ljóðskáld og tónlistarfólk hangir mikið). Ég steingleymdi því að ég væri á Íslandi því þarna inni er afgreiðslufólkið gjarnan erlent og mikið af kaffihúsagestum var einnig erlent en þó mátti sjá alls kyns fólk, fólk með dreadlocks í hárinu (svona ræmur), bakpokaferðalanga en einnig Íslendingar úr viðskiptalífinu í jakkafötunum. Frábær blanda. Færri fengu sæti en vildu þarna inni. Staðurinn sjálfur lætur kannski ekki mikið yfir sér en er snyrtilegur, hlýlegur og matseðillinn var girnilegur og margt sem ég gat hugsað mér að prófa (þeir nota ekki hvítan sykur, msg o.s.frv.). Flest allt er lífrænt framleitt og reynt að huga að Sanngjörnum viðskiptum (Fair Trade). Kaffihús með hugsjón og það líkar mér vel. Líka eini kaffihúsið þar sem ég get keypt Bambu "kaffi" en um gæði espressos t.d. veit ég ekki. Jóhannes þarf að testa það. Kaffið er auðvitað rándýrt (kostar álíka mikið og 1/2 Bambu kaffikrukka í dýrustu heilsubúð bæjarins og ég sá að krukkan var af sömu tegund og ég á heima) en þar sem maður er líka að greiða fyrir hugsjón, finnst mér það í lagi. Ég er vel sátt við að styrkja svoleiðis starfsemi. En að umfjöllunarefninu. Ég fæ gjarnan tölvupóst og spurningar um hvar ég borða úti til að gera mér glaðan dag. Ég fékk einn slíkan póst í morgun og ákvað að svara honum hér: Pósturinn var svona: Sæl Sigrún, takk fyrir frábæra síðu, ég er oft að skoða hana og fæ innblástur hér :) En eitt sem mér datt í hug að spyrja þig að, ferðu eitthvað út að borða hér á Íslandi? Mér finnst nefnilega oft nánast erfitt að fara útað borða (annað en sushi) því á svo mörgum stöðum er matseðillinn svo óhollur og majoness og rjómi í öllu. Fór t.d. á Hornið um daginn, ákvað að deila pizzu með syni mínum en langaði í smá salat með - bara svona létt “hliðar salat” en þá kom það auðvitað með einhverri hvítri vibba dressingu á - auðvitað hefði ég átt að hafa vit að biðja um enga dressingu en það er eins og normið hér sé óhollusta og maður þarf að biðja um annað sem er bara svo pirrandi. Allavega langaði að heyra þína hlið á málinu, hlítur að vera oft pirrandi miðað við allt úrvalið af góðum stöðum í London. bestu kveðjur, B. B. ég er svo innilega sammála....og svarið er sem sagt: JÚ það er hrikalega pirrandi að velja sér góðan stað til að borða á hér....og við hugsum helst ekki um þá staði sem í boði eru í London því ég fæ auðveldlega tár í augun he he. Þá er ég helst að tala um að venjulegir staðir í London (ekki heilsustaðir) auglýsa mjög margir að þeir noti ekki MSG eða önnur E efni, noti ekki hvítan sykur, noti lífræna framleiðslu, kjöt af hamingjusömum dýrum, vörur úr sanngjörnum viðskiptum, nota ekki transfitusýrur, sporna gegn eyðingu regnskóga o.s.frv. Þetta eru t.d. staðir eins og Wagamama núðlustaðirnir, Busaba Ethai, Govindas og auðvitað hinn frábæri Neal's Yard (uppáhalds staðurinn minn í London). Marga fleiri gæti ég nefnt. Á Íslandi er ekki einn einasti staður sem uppfyllir ofangreind skilyrði. Kaffi Hljómalind kemst næst því. Við erum eins og alltaf alveg 10 árum á eftir því á meðan neytendur sniðganga ekki vöruna, kemst aðilinn upp með að selja hana. Ég sá í einhverju blaðinu í gær að Íslendingar eru næstir á eftir Bandaríkjamönnum í neyslu á transfitusýrum (sem er allt og alla að drepa). Það er áhyggjuefni. Ég hugsa að hver einasti veitingastaður landsins (utan kannski 4-5) séu með transfitusýrur í matnum sínum. Þið hafið líka séð á óhollustublogginu að transfitusýrur eru í svo mörgu. Hvers vegna ættu veitingastaðir t.d. að gera eitthvað í sínum málum ef neytendum er alveg sama? Mér er reyndar ekki sama en ég er lítil, mjóróma rödd í öllu þessu hafi og þegar ég segist ekki fara á einhvern staðinn vegna þess að hann sé óhollur, hrista margir hausinn. Til að svara spurningunni B þá er ég hætt að fara á alla staði í Reykjavík nema kannski 4-5. Þetta eru staðir eins og Á næstu grösum, Grænn kostur, Kaffi Hljómalind og það eru eflaust nokkrir fleiri sem eru ok. EINI staðurinn sem ég fer á til að gera mér glaðan dag (fyrir utan svona heilsustaði) er Austur-Indía fjelagið (það heitir fjelagið...ekki villa hjá mér). Ég veit að mikill metnaður fer í krydd og sósur (allt eldað frá grunni) og mikið er notað af góðu og fersku grænmeti (enda indverskur matur að grunninum til grænmetismatur). Eflaust eru einhverjir fleiri sem eru svona næstum því ok en ég treysti engu og engum lengur. Það gæti alveg sést til mín á öðrum stöðum (takmörk fyrir því hversu oft fólk nennir með mér á grænmetisstaði) en þá tekur mig yfirleitt um 30-40 mínútur að ákveða hvað ég ætla að fá mér....og enda yfirleitt eins og svo margir á því að fá vont salat sem ég er yfirleitt óánægð með hvort eð er. Að fara á veitingastað til að láta opna salatpoka úr búð er móðgun við mig sem neytanda. Svo ég sleppi því yfirleitt. Ég á sem betur fer vini sem hugsa á sömu línu. Ég held að það séu a.m.k. 10 ár í að staður sem t.d. selur hvítt pasta í þykkum rjómasósum o.s.frv. muni auglýsa að þeir noti t.d. egg úr hamingjusömum hænum, noti ekki transfitusýrur, noti ekki msg, ekki sykur, ekki litarefni, ekki hvítt hveiti. Megninu af fólkinu er nefnilega ALVEG sama......því miður.Viltu segja eitthvað?
sagði:
25. August 2008
Jebbs…ég er með heimilisfangið Eva…það er:
Cafe Pick Me Up
Neighborhood: Manhattan/East Village
145 Avenue A
(between 10th St & 9th St)
New York, NY 10009
(212) 673-7231
Nearest Transit:
1st Ave-14th St (L)
Ertu á leiðinni út???
sagði:
25. August 2008
hæ hæ!
Hljómalind er ædi! Alveg sammála 
En ein spurning sem ad kannski passar ekki alveg inní umrædurnar, ertu med heimilisfangid a cafe pick me up í NYC?
vonast eftir svari takk enn og aftur fyrir ædislegt blogg!!
sagði:
18. August 2008
Jú satt er það.
Það vantar allveg “restaurant” sem hentar fólki sem vill vita hvað það er að setja oní sig.
Viðskiptahugmynd! 
sagði:
18. August 2008
Oddný: Hef heyrt að Garðurinn sé mjög góður en hann er opinn bara til 17 eins og þú segir..sem er galli ef mann langar út að borða.
Katrín: Jú Maður lifandi er fínn en ég er meira að tala um svona “út að borða” frekar en t.d. hádegisstað. Er ekki Maður lifandi örugglega bara opinn til kl 18?
sagði:
18. August 2008
En Maður lifandi ? Þeir eru dýrir, en maturinn virðist vera nokkuð vandaður, er það ekki?
sagði:
15. August 2008
Uppáhalds grænmetisstaðurinn minn í Rvk er Garðurinn á Klapparstíg. Yndislegar súpur, sem kosta aðeins 750 kr. með speltbrauði og hummuis. Það er því miður bara opið frá 11-17.